تحلیل تاثیر رعایت مقررات ملی ساختمان بر ایمنی سازه و کاهش تخلفات ساختمانی در پروژه های شهری

مقررات ملی ساختمان در ایران به عنوان سند بالادستی فنی و اجرایی، نقشی دوگانه و حیاتی در پروژه های شهری ایفا می کند:‎ ‎تضمین ایمنی سازه و حکم به انطباق قانونی جهت کاهش تخلفات. هدف این پژوهش، تحلیل جامع و دوگانه نگر تاثیر رعایت این مقررات بر هر دو بعد ایمنی فنی و نظم اداری-حقوقی است. رویکرد تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی چالش های اجرای مباحث فنی (به ویژه مباحث ۶، ۹، و ۱۰) و ارتباط آن با نظام تخلفات شهری (ماده ۱۰۰ قانون شهرداری) انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که رعایت کامل مقررات ملی، مستقیما به افزایش ضریب اطمینان در برابر سوانح لرزه ای منجر می شود‎ ‎‎(Smith & Johnson, ۲۰۲۰) ‎و از سوی دیگر، هرگونه انحراف از این ضوابط به مثابه تخلف ساختمانی در نظر گرفته شده و مشمول پیگیری قانونی است (قانون نظام مهندسی، ۱۳۷۴). با این حال، تضاد منافع اقتصادی و ساختار ضعیف نظارتی (به خصوص در استقلال مهندس ناظر) مانع اصلی انطباق کامل بوده و موجب کاهش ایمنی و افزایش نرخ تخلف می شود (رضایی و احمدی، ۱۳۹۹). در نهایت، بر لزوم تقویت ضمانت اجرایی و هوشمندسازی فرآیندهای نظارت تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

مقررات ، سازه ، ساختمان ، شهری