روش شناسی روش تفسیر روایی در تفسیر سیاسی قرآن کریم با تاکید بر تقریب آرای مفسران فریقین

در سنت نظام دانایی مسلمانان، تفسیر سیاسی قرآن کریم به مثابه یک دانش تا هنوز از منظر فلسفی و روش شناختی مطالعه جدی نشده، مبانی عام و مبانی خاص آن تدوین نشده و روش های آن طبقه بندی و گونه شناسی نشده است. از جمله روش های اساسی تفسیر سیاسی، روش تفسیری سیاسی روایی می-باشد. این مقاله با این پرسش اصلی که روش شناسی روش تفسیری روایی در تفسیر سیاسی قرآن چیست؟ با نگاه درجه دوم و با تاکید بر طرح تفسیر سیاسی به مثابه یک دانش، بر مبنای رویکرد روش-شناختی پارادایمیک اصلاحگرایانه، کثرت گرایانه و تلفیقی و مدل روش شناسی پنج سطحی شامل سطوح توصیفی، مبنایی، راهبردی، کاربردی و انتقادی، کاربرد روش تفسیری روایی را در تفسیر سیاسی با روش توصیفی و تحلیلی پژوهش و دنبال می کند. یافته های پژوهش این است که روش تفسیر روایی سیاسی، روش واژه محور، آیه محور، موضوع محور، فرایند منطقی ای است که مفسر بر اساس مبنای روابط بینامتنیت بیرون قرآنی شارح بودن سنت برای قرآن، با استناد به روایات و سنت پیامبر (گفتار، کردار، تقریر و صفات خلقی و خلقی) ، معصومان (شیعه) و صحابه و تابعین (سنی)، با استفاده حداکثری از روایات با ساز و کار اجتهادی، جهت تبیین و مطالعه امر سیاسی در قرآن کریم یا مراد جدی سیاسی الله متعال از آیات قرآن کریم، دنبال و پژوهش می کند.

کلیدواژه ها:

روش ، روش شناسی ، تفسیر ، تفسیر سیاسی ، روش تفسیری روایی سیاسی