اثرات حشره کش پیریمیکارب روی شاخص های فیزیولوژیک گیاه کلزا

این مطالعه به بررسی اثرات فیزیولوژیک حشره کش پیریمیکارب بر گیاه کلزا در مراحل اولیه رشد می پردازد. گیاهان رشد یافته در مزرعه، در مرحله ۲تا۴ برگی، محلول پاشی برگی پیری میکارب (۵۰۰ میلی گرم بر لیتر) یا آب مقطر (شاهد) دریافت کردند و سپس تحت شرایط کنترل شده گلخانه نگهداری شدند. اندازه گیری های فیزیولوژیکی که ۷۲ ساعت پس از تیمار انجام شد، افزایش معناداری را در ترکیبات فنولی کل (۴٪/۳۷، ۰۰۸/۰ P=) و کلروفیلb (۴٪/۳۰، ۰۰۶/۰P=) در گیاهان تیمارشده نشان داد. تغییرات معناداری در سطوح پراکسید هیدروژن (H₂O₂) (۱٪/۲۱+، ۳۵۸/۰ P=). مالون دی آلدئید (۰٪/۱۴-، ۰۸۶/۰ P=)، کلروفیل a (۱٪/۵-، ۵۹۱/۰ P=)، کلروفیل کل (۸٪/۰+، ۹۲۴/۰ P=)، یا کاروتنوئیدها (٪۳/۹-، ۵۷۴/۰ P=)، مشاهده نشد. تحلیل همبستگی (۸ n=تکرار) یک رابطه مثبت قوی میان ترکیبات فنولی و کلروفیل b (۹۰۲/ r=،۰۰۲/۰ P=). را نشان داد که بیانگر تنظیم متابولیکی هماهنگ است. همبستگی های قوی میان رنگیزه های فتوسنتزی اصلی نشان دهنده حفظ یکپارچگی عملکردی دستگاه فتوسنتزی بود. این یافته ها نشان می دهد که گیاهان کلزای مرحله اولیه رشد به قرارگیری در معرض پیری میکارب از طریق تنظیمات متابولیکی خاص شامل بیوسنتز ترکیبات فنولی و تجمع کلروفیل b پاسخ می دهند، بدون شواهدی از آسیب اکسیداتیو یا اختلال فتوسنتزی. نتایج از ادامه استفاده از پیری میکارب در سیستم های مدیریت تلفیقی آفات کلزا حمایت می کند.

کلیدواژه ها:

carbamate ، physiological indices ، plant physiology ، Integrated pest management