نقش داستان حضرت لوط(ع) بر تثبیت قلب پیامبر(ص) در سوره نمل از دیدگاه تفاسیر معاصر

بخش فراوانی از آیات قرآن، به بیان داستان انبیاء الهی اختصاص دارد، که بر اساس قاعده قرآنی تثبیت قلب رسول الله(ص)، این رویدادهای تاریخی در مسیر رسالت موجب ایجاد استواری اقدام، و نفوذ در دل و جان مخاطبان گشته است. این پژوهش درصدد پاسخگویی به این سوال است که داستان حضرت لوط(ع) در سوره نمل چگونه موجب تثبیت قلب پیامبر(ص) شده است. بررسی توصیفی تحلیلی این مسئله نشان می دهد خداوندمتعال درماجرای لوط(ع) در سوره نمل و در شرایط طاقت فرسای شعب ابی طالب نشان می دهد ایشان که گناهی بی سابقه و زشت شان علنی و آشکار گشته بود، و با علم به ناپسند بودن این عمل، دچار سرکشی از فرامین الهی شده بودند، به مرحله رسیدند که دیگر هشدارهای لوط(ع) بر آنان سازگار نبوده، بلکه بر عصیانگریشان افزوده، و ایشان را از فطرت خویش دور نمود. تا جایی که بر خلاف طبیعت خویش، پاکدامنی و عفت را گناه دانسته، و پیروان پاک پیامبران الهی را متهم به آلودگی کرده، از دیار خویش راندند. اما همانگونه که آنان مرتکب بیماری غیرمسبوق به سابقه شدند، عذابی نابودکننده بر افکار و اعمال باطل آنها فرود آمد.

کلیدواژه ها:

تثبیت قلب ، رسول الله(ص) ، سوره نمل ، شعب ابی طالب ، حضرت لوط(ع)