خوانش مشروطیت ایران بر اساس روایت سیاحتنامه ابراهیم بیگ

مقاله حاضر در صدد است با استناد به منابع تاریخی و روایت رساله انتقادی سیاحتنامه ابراهیم بیگ و بهرهگیری از نظریه انقلاب کرین برینتون، به تبیین عوامل قریب/ نزدیک در وقوع مشروطیت ایران بپردازد. رساله مزبور از امتیازاتی برخوردار است اول اینکه تصویری نسبتا جامع از اوضاع ایران و نیز مطالبات جدید شکل گرفته در سالهای منتهی به مشروطیت ارائه می کند و دوم اینکه منابع تاریخی اهمیت و تاثیرگذاری این رساله را در بیداری ایرانیان تایید می کنند. نظریه انقلاب برینتون نیز از این جهت اعتبار بالایی در این پژوهش دارد که در چهار انقلاب بزرگ (فرانسه، روسیه، انگلیس و آمریکا) دنیا مورد بررسی واقع شده است. روش مقاله توصیفی-تبیینی بوده و از نظریه برینتون برای تبیین عوامل نزدیک و نیز به عنوان معیاری جهت مشخص نمودن ماهیت جریان مشروطه خواهی ایرانیان استفاده شده است. یافته ها حاکی از آن است که از بین نشانه های مقدماتی که برینتون در نظریه انقلاب خود بر میشمارد، مولفه های «ناکارآمدی حکومت»، «بحران مشروعیت» و «شکاف نخبگان/ تغییر بیعت منورالفکران» در وقوع مشروطیت ایران نقش داشته اند. نشانه های «بحرانی نبودن اقتصاد»، در مشروطیت ایران انطباق نداشته و بالعکس، فقر اقتصادی، مورد انتقاد سیاحتنامه است، «شکاف طبقاتی» و «ناکامی شگفت آور در کاربرد زور» نیز مشاهده نشده است. به عبارت دیگر جنبش مشروطه خواهی روندی مسالمت آمیز داشت و فرمان مشروطیت بدون درگیری نظامی و خونین صادر شد و همین مسئله یکی از مواردی است که نشاندهنده این واقعیت است که مشروطیت ایران نه انقلاب بلکه جنبش بوده است.

کلیدواژه ها:

مشروطه خواهی ایرانیان ، عوامل قریب/نشانه های مقدماتی ، نظریه انقلاب کرین برینتون ، سیاحت نامه ابراهیم بیگ