الگوی یکپارچه شرایط، فرایند و پیامدهای کیفیت آموزشی (مورد مطالعه: دانشگاه های علوم پزشکی)

هدف: هدف پژوهش طراحی الگوی یکپارچه شرایط، فرایندها و پیامدهای کیفیت آموزشی در دانشگاه های علوم پزشکی بود. روش: پژوهش حاضر، کاربردی، توصیفی و کیفی و مبتنی بر رویکرد نظریه داده بنیاد با الگوی اشتراوس و کوربین (۱۹۹۰) بود. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۱ نفر از خبرگان گردآوری شد. نمونه گیری هدفمند و تا اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام شد. برای اطمینان از اعتبار یافته ها، از معیارهای اعتمادپذیری، انتقال پذیری، تاییدپذیری و قابلیت اطمینان استفاده گردید و پایایی کدگذاری با ضریب کاپای کوهن ۸۰۸/۰ تایید شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که کیفیت آموزشی پدیده ای چندبعدی، پویا و سیستمی است که از تعامل مستمر میان شرایط، راهبردها و پیامدها شکل می گیرد. در مجموع، ۹۰ مفهوم اولیه استخراج شد که در قالب ۳۰ مقوله عمده و ۱۰ مقوله هسته شامل کیفیت برنامه درسی، خدمات آموزشی جامع، مهارت اساتید، ارزیابی آموزشی، یادگیری بالینی، حکمرانی آموزشی، آموزش دیجیتال، ارزیابی درونی، اخلاق و عدالت آموزشی و هوش داده ای آموزشی سازمان دهی گردید. این مقوله ها در قالب الگویی جامع با عنوان «نظام یکپارچه کیفیت آموزشی» بازسازی شدند که پنج بعد اصلی شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، راهبردهای تعاملی و پیامدها را در بر می گیرد.نتیجه گیری: تحقق کیفیت آموزشی در دانشگاه های علوم پزشکی مستلزم اتخاذ رویکردی یکپارچه و نظام مند است که هم زمان به ابعاد ساختاری، مدیریتی، فرایندی، ارزشی و پیامدی توجه داشته باشد. الگوی ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی بومی و مبتنی بر شواهد برای سیاست گذاری، بهبود عملکرد، ارتقای یادگیری بالینی و تقویت پاسخگویی اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

الگو ، دانشگاه علوم پزشکی ، روش داده بنیاد ، کیفیت آموزشی