نقش سدیم نیتروپروساید در بهبود رشد و پاسخ های تنشی گل قرنفل تحت آبیاری با آب شور

افزایش شوری منابع آبی به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک جهان و ایران، یکی از چالش های اساسی در تولیدات کشاورزی است که رشد و عملکرد گیاهان را محدود می کند. با این حال، استفاده از ترکیباتی نظیر سدیم نیتروپروساید به عنوان دهنده نیتریک اکسید می تواند مقاومت گیاهان به تنش شوری را افزایش دهد. در این پژوهش اثر سطوح مختلف شوری (۰، ۳، ۶ و ۹ دسی زیمنس بر متر) و کاربرد ۱۰۰ میکرومولار سدیم نیتروپروساید بر صفات مورفولوژیک، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاه قرنفل (Dianthus barbatus) بررسی شد. نتایج نشان داد که افزایش شوری به طور معنی داری رشد و عملکرد گیاه را کاهش داد، به ویژه در سطوح بالاتر (۶ و ۹ دسی زیمنس بر متر). کاربرد سدیم نیتروپروساید توانست اثرات منفی شوری را در سطوح شوری پایین تا متوسط (۰، ۳ و ۶ دسی زیمنس بر متر) به طور موثری تعدیل کند، اما در بالاترین سطح شوری (۹ دسی زیمنس بر متر) اثرات حفاظتی آن کاهش یافت. همچنین، سدیم نیتروپروساید موجب افزایش رنگدانه های فتوسنتزی، کاهش نشت یونی، حفظ محتوای آب نسبی برگ و پتاسیم برگ، و افزایش تجمع پرولین، پروتئین محلول و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز شد. این نتایج نشان می دهد که سدیم نیتروپروساید می تواند بخشی از آثار منفی شوری را در گیاه قرنفل تعدیل نماید.

کلیدواژه ها:

تنش محیطی ، پرولین ، پتاسیم ، گیاه زینتی ، کلرید سدیم