مدل ساختاری تفسیری توسعه پایدار ورزش دانش آموزی مبتنی بر یادگیری مادام العمر

هدف پژوهش حاضر، تفسیر توسعه ورزش دانش آموزی مبتنی بر یادگیری مادام العمر و توسعه پایدار در ورزش مدارس بود. روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) بود و در بخش کیفی از نظریه داده بنیاد و در بخش کمی از مدل سازی ساختاری تفسیری برای شناسایی متغیرهای اثرپذیر و اثرگذار استفاده شد. همه متخصصانی جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که دانش و تجربه کافی در حوزه ورزش دانش آموزی داشتند (تعداد=۱۷) و به صورت هدفمند انتخاب شدند. نتایج نشان داد که متغیرهای توجه به طرح ها و انجمن های ورزشی مدارس، عامل فراگیران (بهبود عملکرد و بهبود وضعیت داشن اموزان) و تبلیغات و اطلاع رسانی (درون مدرسه ای) در خوشه وابسته یا متغیرهای اثرپذیر شناسایی شدند. متغیر عوامل زیرساختی و مالی بین خوشه مستقل و پیوندی و سایر متغیرها در خوشه پیوندی قرار گرفتند. به طور کلی، توسعه ورزش دانش آموزی بخش مهمی از توسعه اقتصادی اجتماعی است که می تواند موجب افزایش نشاط اجتماعی و بهره وری ملی شود. همچنین عوامل زیرساختی و مالی از اصول و ویژگی های اصلی شهرهای یادگیرنده هستند و نیز تخصص گرایی و مدیریتی از عوامل مهم زمینه ای در توسعه پایدار مشارکت ورزش دانش آموزی اند و دارای بیشترین اهمیت در توسعه ورزش دانش آموزی هستند. باید گفت که همه موارد مذکور مانند یک چرخه عمل می کنند هرکدام از بخش ها می تواند زمینه بخش دیگر یا مکمل آن باشد. این موضوع نشان می دهد که یک عامل به تنهایی نمی تواند موجب توسعه ورزش مدارس شود و باید به همه موارد توجه ویژه شود.

کلیدواژه ها:

"ورزش دانش آموزی" ، "یادگیری مادام العمر" ، " شهر یادگیرنده" ، "توسعه پایدار"