بررسی وضعیت پسماندهای کشاورزی و ارائه راهکارهای نوین دفع

پسماند جنگلی در سراسر جهان برای اهداف مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. ترکیب پسماند جنگلی تا ۵۰ درصد خواص مکانیکی پانل های چوبی را بهبود می بخشد. بریکت های تولیدی که حاوی شاخه ها زمان سوختن طولانی تری نسبت به بریکت های تهیه شده از چوب فراوری شده از تنه درخت دارند. محتوای بالاتر لیگنین باعث افزایش استحکام اصطکاکی و فشاری می شود. بیوچار به دلیل تخلخل و طبیعت بسیار کربناته به عنوان یک جاذب منحصربه فرد شناخته می شود. بیوچار حاصلخیزی، ظرفیت نگهداری آب، pH و مواد آلی خاک را بهبود می بخشد و همچنین از شسته شدن مواد مغذی و نفوذ آلاینده های آلی و معدنی جلوگیری می کند. بالاترین بازده تولید بیوچار در دماهای پایین با محتوای لیگنین بالا امکان پذیر است. منابع تولید بیوچارها گیاهان و کود است که بیوچار فراوری شده از گیاهان را می توان به عنوان تهویه کننده خاک استفاده کرد و بیوچارهای فراوری شده از کود را می توان هم به عنوان تهویه کننده خاک و هم به عنوان کود به دلیل انتشار مواد مغذی استفاده نمود. بقایای جنگل کارایی یکسانی برای تولید بیوگاز ندارند. مقدار متان به دست آمده از بقایای چوب سخت چندین برابر بیشتر از بقایای چوب نرم است. شکل گیری اتانول یا بوتانول با نسبت مواد آلی و میکروارگانیسم ها تعیین می شود. هزینه آنزیم های آبکافت جذابیت فرایند هیدرولیز آنزیمی را علیرغم مزایای قابل توجهی کاهش می دهد. بقایای جنگل می تواند بسترهای بالقوه ای را برای رشد حشرات مختلف یا کشت قارچ خوراکی بر روی بسترهای حاصل از بقایای زراعت جنگلی به مدیریت پایدار جنگل، حفاظت از محیط زیست و امنیت غذایی جهانی در آینده کمک می کند.

کلیدواژه ها:

بیوچار ، بیوگاز ، پسماند کشاورزی ، روغن زیستی ، فرایند ترموشیمیایی ، لیگنین