انتروتوکسمی، خطری بالقوه برای گونه در معرض خطرحیات وحش ایران: آهوی جبیر

ایران یکی از آخرین پناهگاه های پستانداران بزرگ در جنوب غربی آسیا است و بخش قابل توجهی از محدوده توزیع جمعیت های باقی مانده، فلات ایران را شامل می شود. یکی از پستانداران در معرض خطر در حیات وحش ایران، غزال هندی ، چینکارا یا آهوی جبیر (Gazella bennettii) است. جمعیت این گونه در شرق و جنوب شرقی کشور به شدت کاهش یافته است .کاهش شدید تعداد جبیرها از دهه ۱۹۵۰ در ایران به دلیل شکار بیش از حد و غیرقانونی رخ داده و تا دهه ۱۹۸۰ بسیاری از جمعیت های محلی در کشور منقرض شدند. در میان بیماری های عفونی، انتروتوکسمی ناشی از کلستریدیوم پرفرنجنس، یکی از دهشتناک ترین بیماری های نشخوارکنندگان کوچک شناخته شده است. کلستریدیوم پرفرنجنس یک باکتری میله ای گرم مثبت، بی هوازی و پاتوژن اسپورزا در حیوانات اهلی و وحشی است و انتروتوکسمی عمدتا توسط کلستریدیوم پرفرینجنس تیپ D در نشخوارکنندگان کوچک ایجاد می شود. با توجه به گزارش این بیماری در جمعیت آهوی جبیر پاکستان، و ژنتیک یکسان جمعیت جبیر مناطق شرق و جنوب شرقی کشور با این غزالها، لذا به عنوان یک عامل بیولوژیک خطرساز بالقوه برای گونه در خطر آهوی جبیر ایرانی معرفی میگردد. در این راستا توصیه به فراهم آوردن شرایط زیستی مناسب جهت عدم ابتلا آهوان جبیر کشور به بیماری قلوه نرمی ناشی از کلستریدیوم پرفرنجنس تیپ Dو در صورت امکان، توسعه واکسن های موجود علیه بیماری انتروتوکسمی توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

انتروتوکسمی ، آهوی جبیر ، توکسین اپسیلون ، حیوانات تحت حفاظت ، واکسیناسیون