امکان سنجی متاورس در آموزش و پرورش

هدف: هدف این پژوهش، طراحی چشم اندازی برای پیاده سازی متاورس در نظام آموزش وپرورش بر اساس نظر خبرگان این حوزه است. پژوهش تلاش دارد با درنظرگرفتن فرهنگ و مولفه های بومی، راهکاری هوشمند برای پذیرش تحولات فناوری و مواجهه با پدیده های نوظهور ارائه کند. روش پژوهش: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی (کیفی–کمی) است. جامعه آماری پژوهش شامل خبرگانی است که حداقل پنج سال سابقه خدمت در واحد فناوری یا اداره تکنولوژی آموزش وپرورش استان ها دارند. نمونه گیری به صورت هدفمند (گلوله برفی) انجام شده و در نهایت ۱۷ نفر از خبرگان انتخاب شدند. داده ها از طریق پنل خبرگی و تحلیل ماتریس ساختاری برای بررسی میزان اثرگذاری و اثرپذیری مولفه ها جمع آوری گردید. یافته ها: در نتیجه تحلیل ها از میان ۴۲ مولفه کلیدی، مولفه هایی که بیشترین اثرگذاری و بیشترین عدم قطعیت را داشتند و مجموع امتیاز آن ها بیش از ۷ از ۱۰ بود، به عنوان پیشران های اصلی برگزیده شدند. بررسی روابط بین پیشران ها نشان داد که نظام آموزش وپرورش فعلی تمایل دارد بر اساس ساختار سازمانی مبتنی بر وظیفه عمل کند. همچنین نتایج ماتریس ساختاری بیانگر آن است که برخی عوامل مرتبط با سیاست گذاری، زیرساخت فناوری، توانمندسازی معلمان و فرهنگ سازی، نقشی محوری در موفقیت یا شکست استقرار متاورس در آموزش وپرورش دارند. نتیجه گیری: بر اساس تحلیل ساختاری، برای تحقق چشم انداز متاورس در آموزش وپرورش لازم است تحول آموزشی در کلیه سطوح سازمانی صورت گیرد تا مقدمات گسترش فناوری های نوظهور فراهم شود. پذیرش متاورس در آموزش مستلزم تغییر نگاه از ساختار وظیفه محور به ساختار یادگیری محور و نوآور است. بدین ترتیب، برنامه ریزی راهبردی، بازنگری در ساختار و فرایندها، توسعه زیرساخت های دیجیتال و سرمایه گذاری بر ارتقای مهارت های فناورانه معلمان و دانش آموزان، پیش شرط های اساسی پیاده سازی موفق متاورس در آموزش وپرورش به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، آموزش وپرورش ، متاورس ، فناوری اطلاعات