چالش های فرایند فرزند پذیری: مطالعه کیفی در شهر تهران

فرزندپذیری یکی ازراه های تجربه والدگری برای زوجین نابارور و روشی برای تضمین یک زندگی با ثبات برای کودکانی است که فاقد والدین زیستی موثر هستند. فرزندپذیری می تواند تجربه ای عمیقا پرارزش هم برای افراد متقاضی فرزندخواندگی و هم برای این کودکان فراهم آورد، با این حال تصمیم به فرزندپذیری اغلب چالش برانگیز است و هدف پژوهش حاضر شناخت عمیق مسایل و چالش های افراد متقاضی فرزندپذیری در طی فرایند فرزند پذیری می باشد. این پژوهش به شیوه کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون یا تماتیک انجام شده است. بر اساس معیار اشباع نظری، تعداد ۳۸ زن در این مطالعه شرکت کردند. برای گردآوری اطلاعات از روش مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. تحلیل تجارب حاصل از مصاحبه با مشارکت کنندگان حاکی از آن است که خلاء ها و چالش های قانونی، ساختارها و سازوکارهای سیستمی، چالش های مربوط به نقش والدینی و روابط زوجی، چالش های مربوط به دیگران، چالش های مربوط به فرزندخوانده و چالش های مربوط به افشا ی واقعیت از جمله مهمترین چالش های شناسایی شده مشارکت کنندگان می باشد. می توان نتیجه گرفت اگر چه فرزندخواندگی درجاتی از پیچیدگی را به رشد طبیعی کودک اضافه می کند، اما با آموزش هرچه بیشتر درباره تاثیر فرزندخواندگی بر رشد عاطفی و روانی و اجتماعی، می توان از این کودکان و خانواده های فرزندپذیر حمایت کرد.

کلیدواژه ها:

فرزندپذیری ، تماتیک ، والدگری ، چالش