تحلیل روابط وابسته به وضعیت ضرایب فزاینده پولی: نگاهی دوباره به فرآیند خلق پول

سیاستگذاران در کنترل چرخه پولی و در نتیجه سیاستهای ضد تورمی همچنان بر رویکرد سنتی خلق پول تاکید می کنند. اما شواهد حاصل از برخی مطالعات اخیر نشان می دهد این رویکرد از طرق مختلف ناکافی است. در مطالعه ی حاضر مقادیر وابسته به وضعیت ضرایب فزاینده پولی در اقتصاد ایران طی بازه ی زمانی ۱۴۰۰:۰۴- ۱۳۷۸:۰۴ مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از یک فرایند همجمعی آستانه ای، روابط بلندمدت غیرخطی ضریب فزاینده وام دهی و ضریب فزاینده نقدینگی تایید شده و نتایج نشان می دهد که در اقتصاد ایران ضریب فزاینده وام دهی علت گرنجری ضریب فزاینده نقدینگی است و تعدیل به سمت تعادل بلندمدت ضریب فزاینده نقدینگی کاملا نامتقارن و معنی دار است. به نظر می رسد اصلاح دیدگاه چرخه خلق پول و تحلیل شرایط امروزه اقتصاد ایران نیازمند بازنگری جدی است . به جای اینکه توجه خود را صرفا بر کنترل پایه پولی و صرفا بر منابع عرضه پول قرار دهیم بهتر است توجه خود را به کنترل تقاضای وام و اعتبار از طرف جامعه معطوف کنیم. از طرف دیگر با توجه به شرایط امروز اقتصاد ایران و وجود تورم های بالا به نظر می رسد کنترل تورم و ریشه های آن از منظر غیر پولی برای کنترل تقاضای وام و اعتبار و در نتیجه کنترل چرخه پولی اجتناب ناپذیر است.

کلیدواژه ها:

ضریب فزاینده پولی ، خلق پول ، مدل های آستانه ای ، همجمعی غیرخطی