تاثیر تحلیل کلان داده ها بر توسعه گردشگری پایدار در شهر تهران با تاکید بر عوامل اقتصادی، سیاسی و رفتاری

تحلیل کلان­داده ها می تواند با بهینه سازی مدیریت منابع، پیش بینی روندهای اقتصادی و بهبود سیاست های گردشگری، به توسعه پایدار گردشگری کمک کند. این فناوری همچنین می تواند تاثیرات منفی بر محیط­زیست و جوامع را کاهش داده و رفتارهای گردشگران را بهبود بخشد. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف تاثیر تحلیل کلان­داده ها بر توسعه گردشگری پایدار در شهر تهران با تاکید بر عوامل اقتصادی، سیاسی و رفتاری تدوین شده است. روش پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ نوع توصیفی-تحلیلی از شاخه تحلیل مسیر است. روش گرداوری داده ها، پرسش­نامه آنلاین ذی­نفعان صنعت گردشگری است که حجم نمونه آماری آن به­صورت نمونه­گیری گلوله­ برفی ۷۰ نفر از ذی نفعان صنعت گردشگری انتخاب شده است. روش تجزیه­وتحلیل داده­ها با استفاده از مدل­سازی معادلات ساختاری و استفاده از نرم فزار «SMARTPLS۳» می باشد. نتایج توصیفی نشان­داد که میانگین شاخص های گردشگری پایدار (۱۷/۳) و عوامل اقتصادی (۰۹/۳) بالاترین اهمیت را دارند، در حالی­که تحلیل کلان­داده ها (۵۴/۲) و کنترل رفتاری (۳) کمترین تمرکز را دریافت کرده اند. همچنین، کمترین پراکندگی در استفاده از شیوه های گردشگری پایدار (۹/۱۸ درصد) و بیشترین پراکندگی در اهمیت تولید درآمد (۴/۳۷ درصد) مشاهده شد که نشان دهنده تفاوت نظرات درباره اهمیت تولید درآمد و یکنواختی نظرات درباره گردشگری پایدار است. نتایج استنباطی بیانگر این است که کلان­داده ها تاثیر معناداری بر عوامل اقتصادی و کنترل رفتاری ادراک شده دارند اما تاثیر آن­ها بر چارچوب سیاست معنادار نیست. عوامل اقتصادی و چارچوب سیاست به عنوان متغیرهای میانجی، تاثیر معناداری بر گردشگری پایدار دارند در حالی­که کنترل رفتاری ادراک شده تاثیر معناداری ندارد؛ بنابراین، برای بهبود توسعه گردشگری پایدار، باید بر بهینه سازی سیاست ها و استراتژی های اقتصادی تمرکز شود و اقدامات موثری برای افزایش آگاهی و کنترل رفتار گردشگران انجام گیرد. توجه به این عوامل می تواند تاثیرات مثبت و پایداری را در صنعت گردشگری و محیط­زیست ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

تحلیل کلان داده ها ، گردشگری پایدار ، عوامل اقتصادی ، سیاست های گردشگری ، کنترل رفتاری ادراک شده ، شهرتهران