واکاوی پیشران های کلیدی مسکن گروه های آسیب پذیرشهری با رویکرد آینده پژوهی در کلانشهر تبریز

مسکن یکی از مهم ترین عناصر و عوامل دستیابی به توسعه پایدار مبتنی بر عدالت فراگیر است. چگونگی دستیابی به مسکن برای گروه های مختلف جامعه به خصوص گروه های کم درآمد و کیفیت و کمیت آن، یکی از مهم ترین چالش های پیش روی دولت ها و جوامع است. ازآنجاکه مسکن نقش های متفاوت و اساسی برای خانوارها دارد، همواره مطلوبیت در تملک آن بوده است، اما عوامل متعددی سبب شده اند تا دسترسی به آن در شهرها به ویژه برای گروه های کم درآمد دشوار باشد. تاکنون نیز برنامه های متفاوتی با عنوان «راهکار» رفع معضلات مسکن گروه های کم درآمد شهری در دستور کار قرارگرفته است. اما این طرح ها تنها مسکنی برای زخم متورم مسکن در بین این گروه های درآمدی بوده است؛ تحلیل شرایط کنونی شهر تبریز در ارتباط با برنامه ریزی مسکن اقشار کم درآمد حاکی از آن است که فاصله کنونی سیستم با اهداف و آرمان های طرح پایه آمایش و سند تدبیر توسعه استان آذربایجان شرقی بسیار زیاده می باشد بنابراین آنچه نیاز است تجدیدنظر در رویکردهای کلان مدیریتی و به کارگیری ابزارهای جدید در برنامه ریزی است. بدین منظور در این پژوهش سعی گردیده است که پیشران های کلیدی موثر بر تامین مسکن مناسب برای گروه های کم درآمد در شهر تبریز شناسایی و تحلیل شوند. در این پژوهش ابتدا با تکنیک پویش محیطی و دلفی، ۴۰ عامل اولیه در چهار بعد شاخص های کالبدی- فضایی، شاخص های اقتصادی، شاخص های اجتماعی و شاخص های زیست محیطی استخراج شده و سپس با استفاده از روش دلفی مدیران، ماتریس اثرات متقاطع مولفه ها تشکیل گردیده است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی مسکن ، اقشار کم درآمد ، آینده پژوهی ، تبریز