تحلیل گفتمان ساختهای گفتمان مدار نامههای امام علی (ع) به معاویه براساس الگوی لاکلا و موف

تحلیل گفتمان انتقادی شاخه ای جدید و نوظهور از دانش بشری است که به بررسی متون با نگاه انتقادی میپردازد. تحلیل گفتمان انتقادی نگاهی عمیق و واکاوی هدفمندی است که به منظور شناخت و خلق معرفت انجام می پذیرد و در تحلیل گفتمان مناسبات قدرت و بررسی ساخت های گفتمان مدار مطرح می گردد. یکی از حوزه های تحلیل گفتمان انتقادی نظریه لاکلا و چنتال موف است. نظریه ی انتقادی لاکلا و موف به بررسی سازه های گفتمان مدار و سلسله دال های مختلف گفتمان می پردازد و فرآیند برجسته سازی را مورد بررسی و کند و کاو قرار می دهد. پژوهش حاضر بر روش توصیفی - تحلیلی استوار است و با تکیه بر این روش و در چارچوب نظریه ی انتقادی لاکلا و موف به بررسی نامه های امام علی (ع) به معاویه می پردازد. نتایج پژوهش حاضر بیانگر این حقیقت است که اثبات حقانیت در خلافت و هم چنین اثبات نالایقی و عدم صلاحیت معاویه در تصدی خلافت دال های مرکزی و محوری نامه های ایشان است. دال های پراکنده و شناور دیگری در متن این نامه ها است که دال مرکزی را قوت می بخشد. ساخت های گفتمان مدار در این نامه ها به دنبال مشروعیت بخشی به خلافت امام (ع) و خارج کردن و به حاشیه راندن گفتمان رقیب است.

کلیدواژه ها:

تحلیل گفتمان انتقادی ، ساخت های گفتمان مدار ، لاکلا و موف ، نامه های نهج البلاغه