تحلیل نقش هوش مصنوعی در مدیریت منابع آموزشی و عدالت آموزشی دانش آموزان

هدف این پژوهش، تحلیل نقش هوش مصنوعی در مدیریت منابع آموزشی و ارتقای عدالت آموزشی دانش آموزان در نظام تعلیم و تربیت بود. پژوهش با استفاده از روش مروری و رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شد؛ برای این منظور، مقالات علمی، گزارش ها و آثار منتشرشده در حوزه عدالت آموزشی، هوش مصنوعی و مدیریت آموزشی در سال های اخیر بررسی و مضامین کلیدی استخراج و تحلیل گردید. یافته ها نشان داد هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و حمایت از تصمیم گیری مدیران، ظرفیت قابل توجهی برای کاهش نابرابری های آموزشی و استفاده بهینه از منابع دارد؛ اما هم زمان چالش هایی چون شکاف دیجیتال، نابرابری در زیرساخت ها، کمبود مهارت معلمان و خطر سوگیری الگوریتمی می تواند عدالت آموزشی را تهدید کند. مقایسه نتایج با پژوهش های پیشین نشان داد که هوش مصنوعی در صورت تلفیق با رویکرد سازنده گرایی، سیاست گذاری عدالت محور و نظارت اخلاقی، می تواند از سطح یک ابزار صرفا فناورانه فراتر رفته و به عامل تسهیل گر عدالت آموزشی پایدار تبدیل شود. در پایان، پیشنهادهایی عملی برای مدیران و معلمان در زمینه توانمندسازی حرفه ای، توسعه زیرساخت ها، نظارت بر الگوریتم ها و استفاده داده محور از منابع ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، مدیریت منابع آموزشی ، شخصی سازی یادگیری