طراحی مدل بازآفرینی شغلی با روش فراترکیب

ویژگی های دنیای کسب و کار امروزی مدیران را به سمت توجه به بازآفرینی شغلی سوق داده و این توجه در حال افزایش است. اما هرگونه تحلیل یا اقدام در خصوص بازآفرینی شغلی، مستلزم شناسایی عوامل موثر بر بازآفرینی شغلی و پیامدهای آن است. لذا هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل بازآفرینی شغلی با روش فراترکیب است.در پژوهش حاضر برای طراحی مدل بازآفرینی شغلی از روش هفت مرحله ای باروسو و ساندلوسکی استفاده شده است. در این پژوهش از ۱۸۰ مقاله شناسایی شده در طی جستجو در ادبیات موضوع دو دهه اخیر در پایگاه های الکترونیکی منتخب نظیر ساینس دایرکت، امرالد،سیج،اسپرینگر تعداد ۳۷ مقاله با معیارهای ورود و خروج تطابق داشت و مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. بر اساس نتایج روش فراترکیب، عوامل موثر بر بازآفرینی شغلی شامل ۳ مقوله اصلی و ۱۰ مقوله فرعی یعنی؛ انگیزه های بازآفرینی شغلی (انگیزه های شخصی، انگیزه های شغلی، واکنش به ناملایمات ساختاری، واکنش به ناملایمات شغلی) زمینه های بازآفرینی شغلی (جو حمایتی، جو محدود کننده، طراحی شغل حمایت کننده، طراحی شغل محدود کننده) و پیامدهای بازآفرینی شغلی (پیامدهای مثبت، پیامدهای منفی) و ۱۰۱ کد بود. این عوامل، رفتار بازآفرینی شغلی را تحت تاثیر قرار داده و شناخت دقیق آن ها راهنمای هر گونه تحقیق و اقدام در زمینه بازآفرینی شغلی است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شغلی ، انگیزه های بازآفرینی شغلی ، زمینه های بازآفرینی شغلی ، پیامدهای بازآفرینی شغلی