تبیین اهمیت دلبستگی ایمن در کودکان با تاکید بر نقش ارتباط والد فرزندی مبتنی بر عواطف در آن

یکی از دوره های مهم و سرنوشت ساز در گستره حیات انسان، دوره کودکی است. تامین نیاز زیستی و عاطفی کودک و تحقق بخشی به دلبستگی ایمن در آنان، یکی از ضرورت ها و نیازهای این دوره است. هدف پژوهش پیش رو تبیین فرایند شکل گیری دلبستگی ایمن در کودکان و نقش ارتباط والد فرزندی مبتنی بر عواطف مثبت، در شکل گیری بهنجار این فرایند است. پرسش اساسی این است چه عواملی در شکل گیری دلبستگی ایمن در کودکان نقش اساسی دارد و فرایند شکل گیری دلبستگی ایمن چگونه است؟ در پژوهش پیش رو از روش توصیفی تحلیلی و اجتهادی بهره گرفته شده و تلاش شده به تبیین فرایند شکل گیری دلبستگی ایمن در کودکان و نقش عناصر مهم در آن پرداخته شود. با تتبع در آموزه های اسلامی، روان شناختی و مطالعات تجربی، می توان ادعا کرد که اولا شکل گیری دلبستگی ایمن در کودکان از ضرورت های تحول بهنجار است و ثانیا ارتباط والد فرزندی بهنجار و مبتنی بر عواطف مثبت و تامین کننده نیازهای زیستی و روان شناختی کودکان به نحو شایسته و در زمان مناسب، از مهم ترین عناصر در شکل گیری دلبستگی ایمن در کودکان است. تحقق دلبستگی ایمن در کودکان از مهم ترین عوامل مصونیت بخش در کودک است.

کلیدواژه ها:

کودک ، دلبستگی ایمن ، تحول بهنجار ، مصونیت ، ارتباط والد فرزندی