فاکتور رشد فیبروبلاست در منی مردان و همبستگی آن با شاخص های اسپرم

مقدمه: هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان فاکتور رشد فیبروبلاست (FGF)، به عنوان مولفه ای اثرگذار در اسپرماتوژنز و تحرک اسپرم، در نمونه های منی مردان نرموزواسپرم و آستنوزو اسپرم در شهرستان شاهرود است.مواد و روش ها: این مطالعه بر روی ۳۰ نمونه منی از مردان ۲۰ تا ۶۰ ساله مراجعه کننده به آزمایشگاه مهر شهر شاهرود انجام شد. نمونه ها با استفاده از دستگاه CASA (Computerized Assisted Semen Analyzer) و بر اساس معیارهای WHO به دو گروه آستنوزواسپرمی (۱۵ نمونه) و نرموزواسپرمی (۱۵ نمونه) تقسیم شدند. شاخص های مورد بررسی شامل سن، حجم مایع منی، تعداد، تحرک، درصد اسپرم با حرکت پیشرونده، مورفولوژی اسپرم و غلظت FGF بود.نتایج: نتایج مشخص کرد که در سن، حجم منی، pH منی و تمامی ویژگی های کیفی (چسبندگی– آگلوتیناسیون– تجمع– بو– رنگ) تفاوتی بین دو گروه وجود نداشت. در تعداد اسپرم، درصد اسپرم متحرک، درصد اسپرم با حرکت پیشرونده و درصد اسپرم با مورفولوژی طبیعی تفاوت معناداری بین دو گروه نورموزو اسپرم و آستنوزو اسپرم دیده شد (۰۵/۰P<). همچنین غلظت FGF در گروه نورموزواسپرم به طور معناداری بالاتر از گروه آستنوزواسپرم بود (۰۱/۰P<). علاوه بر این تعداد اسپرم (۰۹/۰P=) افزایش یافته است و ارتباط مستقیمی بین آنها وجود دارد ولی این ارتباط معنادار نبود.نتیجه گیری: بر اساس نتایج از بین تمام متغیر های مورد مطالعه، میانگین تعداد اسپرم، درصد اسپرم متحرک، درصد اسپرم با حرکت پیشرونده، اسپرم با مورفولوژی طبیعی و غلظت FGF در بین دو گروه نورموزواسپرم و آستنوزواسپرم با هم اختلاف معناداری داشت. همچنین در مقایسه ی همبستگی FGF با تعداد اسپرم، درصد اسپرم متحرک و درصد اسپرم با حرکت پیشرونده مشخص شد که این ارتباط وجود دارد ولی در همه ی موارد معنادار نشد.مقدمه: هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان فاکتور رشد فیبروبلاست (FGF)، به عنوان مولفه ای اثرگذار در اسپرماتوژنز و تحرک اسپرم، در نمونه های منی مردان نرموزواسپرم و آستنوزو اسپرم در شهرستان شاهرود است. مواد و روش ها: این مطالعه بر روی ۳۰ نمونه منی از مردان ۲۰ تا ۶۰ ساله مراجعه کننده به آزمایشگاه مهر شهر شاهرود انجام شد. نمونه ها با استفاده از دستگاه CASA (Computerized Assisted Semen Analyzer) و بر اساس معیارهای WHO به دو گروه آستنوزواسپرمی (۱۵ نمونه) و نرموزواسپرمی (۱۵ نمونه) تقسیم شدند. شاخص های مورد بررسی شامل سن، حجم مایع منی، تعداد، تحرک، درصد اسپرم با حرکت پیشرونده، مورفولوژی اسپرم و غلظت FGF بود. نتایج: نتایج مشخص کرد که در سن، حجم منی، pH منی و تمامی ویژگی های کیفی (چسبندگی– آگلوتیناسیون– تجمع– بو– رنگ) تفاوتی بین دو گروه وجود نداشت. در تعداد اسپرم، درصد اسپرم متحرک، درصد اسپرم با حرکت پیشرونده و درصد اسپرم با مورفولوژی طبیعی تفاوت معناداری بین دو گروه نورموزو اسپرم و آستنوزو اسپرم دیده شد (۰۵/۰P<). همچنین غلظت FGF در گروه نورموزواسپرم به طور معناداری بالاتر از گروه آستنوزواسپرم بود (۰۱/۰P<). علاوه بر این تعداد اسپرم (۰۹/۰P=) افزایش یافته است و ارتباط مستقیمی بین آنها وجود دارد ولی این ارتباط معنادار نبود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج از بین تمام متغیر های مورد مطالعه، میانگین تعداد اسپرم، درصد اسپرم متحرک، درصد اسپرم با حرکت پیشرونده، اسپرم با مورفولوژی طبیعی و غلظت FGF در بین دو گروه نورموزواسپرم و آستنوزواسپرم با هم اختلاف معناداری داشت. همچنین در مقایسه ی همبستگی FGF با تعداد اسپرم، درصد اسپرم متحرک و درصد اسپرم با حرکت پیشرونده مشخص شد که این ارتباط وجود دارد ولی در همه ی موارد معنادار نشد.

کلیدواژه ها:

قیبروبلاست ، سیمن مردان ، فاکتور رشد فیبروبلاست (FGF) ، نورموزواسپرم ، آستنوزواسپرم ، اسپرموگرام