بررسی آسیب نظام تصمیم گیری در میان مدیران و رابطه آنان با سطح نوآوری سازمانی در پتروشیمی مرجان

هدف و سابقه: این پژوهش با هدف بررسی رابطه آسیب نظام تصمیم گیری با سطح نوآوری سازمانی در محیط های کاری انجام شد. پژوهش های پیشین نشان داده اند که آسیب های موجود در فرآیندهای تصمیم گیری می توانند بر کارایی و نوآوری سازمان ها تاثیرات منفی داشته باشند. بنابراین، بررسی این رابطه در سازمان ها به منظور درک بهتر چگونگی تاثیر نظام تصمیم گیری بر نوآوری سازمانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی-همبستگی با استفاده از ۳۶۰ مدیر و کارمند پتروشیمی مرجان انجام شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های آسیب نظام تصمیم گیری و نوآوری سازمانی استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مانند رگرسیون چندگانه و همبستگی تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین آسیب نظام تصمیم گیری و سطح نوآوری سازمانی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. ضریب پیرسون (۰.۳۱۲-) و مقدار ضریب تعیین (۰.۰۹۷ R² =) نشان دهنده این است که آسیب های نظام تصمیم گیری ۹.۷ درصد از تغییرات نوآوری سازمانی را تبیین می کنند. ضریب رگرسیون نیز حاکی از تاثیر منفی و معنادار آسیب های نظام تصمیم گیری بر کاهش نوآوری سازمانی است.استنتاج: این پژوهش نشان می دهد که آسیب های نظام تصمیم گیری می توانند موجب کاهش انگیزه کارکنان، افزایش تعارضات داخلی، و در نتیجه کاهش سطح نوآوری در سازمان ها شوند. از این رو، پیشنهاد می شود که سازمان ها فرآیندهای تصمیم گیری خود را شفاف تر و هماهنگ تر کنند و به مدیران و کارکنان آموزش های لازم در زمینه اتخاذ تصمیمات موثر بدهند تا فضای مناسبی برای رشد و توسعه نوآوری فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

آسیب نظام تصمیم گیری ، نوآوری سازمانی ، فرآیندهای تصمیم گیری ، سازمان ها