پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس تاب آوری و سرمایه ی روانشناختی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه ی دوم

دوره ی نوجوانی، به ویژه برای دختران، با فشارهای تحولی، تحصیلی و اجتماعی فزاینده ای همراه است که می تواند بهزیستی روانشناختی را تهدید کند. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس تاب آوری و سرمایه ی روانشناختی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه ی دوم انجام شد.در این مطالعه ی توصیفی‑همبستگی، از میان دانش آموزان دختر مقطع متوسطه ی دوم منطقه ی ۳ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳، تعداد ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف (فرم ۱۸ گویه ای)، مقیاس تاب آوری کانر‑دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه ی سرمایه ی روانشناختی لوتانز (PCQ-۲۴) بود. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه ی سلسله مراتبی تحلیل شدند.میانگین نمرات به دست آمده برای بهزیستی روانشناختی ۷۱.۴۵ (SD = ۱۰.۷۸)، تاب آوری ۷۹.۱۲ (SD = ۱۲.۴۵) و سرمایه ی روانشناختی (SD = ۱۶.۷۲) ۹۳.۰۸ بود. نتایج همبستگی نشان داد که تاب آوری (r = ۰.۶۹, p < ۰.۰۰۱) و سرمایه ی روانشناختی (r = ۰.۶۵, p < ۰.۰۰۱) و تمام مولفه های آن با بهزیستی روانشناختی رابطه ی مثبت و معنادار دارند. تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد که در گام اول، تاب آوری ۴۷% از واریانس بهزیستی روانشناختی را تبیین کرد و در گام دوم، سرمایه ی روانشناختی ۱۲% به این توان پیش بینی افزود؛ به طوری که مدل نهایی ۵۹% از واریانس بهزیستی روانشناختی را پیش بینی می کرد. در مدل نهایی، تاب آوری (β = ۰.۴۳, p < ۰.۰۰۱)، خودکارآمدی (β = ۰.۲۹, p < ۰.۰۰۱) و خوش بینی (β = ۰.۱۷, p = ۰.۰۱۲) پیش بین های معنادار بودند.تاب آوری و سرمایه ی روانشناختی منابع روانی قدرتمندی برای حفظ بهزیستی روانشناختی دختران نوجوان هستند. یافته ها از رویکردهای پیشگیرانه ی مبتنی بر تقویت تاب آوری و پرورش مولفه های سرمایه ی روانشناختی در محیط های آموزشی حمایت می کنند.