تجارب استادان دانشگاه فرهنگیان از چشم اندازها و چالش های فلسفی پیش رو در تربیت معلم: یک پژوهش کیفی

تربیت معلم به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، نقشی محوری در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش دارد و در عین حال با چشم اندازها و چالش های فلسفی متعددی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب استادان دانشگاه فرهنگیان در زمینه به کارگیری و مواجهه با چشم اندازها و چالش های فلسفی در فرآیند تربیت معلم انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری (IPA) صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی بود که با روش نمونه گیری هدفمند و ملاک محور انتخاب شدند. نمونه گیری تا رسیدن به اشباع داده ها ادامه یافت و در نهایت ۱۵ نفر در پژوهش مشارکت داشتند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیق گردآوری و با استفاده از پروتکل شش مرحله ای اسمیت تحلیل شدند. یافته ها منجر به استخراج ۹ مضمون اصلی شد: ۱) ارتقاء فرآیند تربیت معلم از طریق چشم اندازهای فلسفی، ۲) هماهنگی نگرش های فلسفی در تربیت معلم با نیازهای عملی و واقعی آموزش در مدارس، ۳) تاثیر تحولات اجتماعی و فرهنگی بر فلسفه تربیت معلم، ۴) نقش فناوری و نوآوری در تربیت معلم از دیدگاه فلسفی، ۵) اهمیت تفکر انتقادی و فلسفه در تربیت معلم، ۶) ارزیابی فلسفی برنامه های آموزشی تربیت معلم، ۷) نقش پژوهش های فلسفی در توسعه تربیت معلم، ۸) تعامل بین فلسفه های تربیتی و سیاست های آموزشی، و ۹) چالش های فلسفی در تربیت معلم: موانع و راهکارها. بر اساس این یافته ها، توجه به تقویت تفکر انتقادی، بهره گیری از نوآوری های فناورانه، و مسئولیت پذیری فلسفی معلمان از اهمیت بالایی برخوردار است. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری چشم اندازهای فلسفی می تواند به بهبود فرآیند تربیت معلم و ارتقای کیفیت آموزش در نظام آموزشی کشور منجر شود.تربیت معلم به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، نقشی محوری در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش دارد و در عین حال با چشم اندازها و چالش های فلسفی متعددی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب استادان دانشگاه فرهنگیان در زمینه به کارگیری و مواجهه با چشم اندازها و چالش های فلسفی در فرآیند تربیت معلم انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری (IPA) صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی بود که با روش نمونه گیری هدفمند و ملاک محور انتخاب شدند. نمونه گیری تا رسیدن به اشباع داده ها ادامه یافت و در نهایت ۱۵ نفر در پژوهش مشارکت داشتند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و عمیق گردآوری و با استفاده از پروتکل شش مرحله ای اسمیت تحلیل شدند. یافته ها منجر به استخراج ۹ مضمون اصلی شد: ۱) ارتقاء فرآیند تربیت معلم از طریق چشم اندازهای فلسفی، ۲) هماهنگی نگرش های فلسفی در تربیت معلم با نیازهای عملی و واقعی آموزش در مدارس، ۳) تاثیر تحولات اجتماعی و فرهنگی بر فلسفه تربیت معلم، ۴) نقش فناوری و نوآوری در تربیت معلم از دیدگاه فلسفی، ۵) اهمیت تفکر انتقادی و فلسفه در تربیت معلم، ۶) ارزیابی فلسفی برنامه های آموزشی تربیت معلم، ۷) نقش پژوهش های فلسفی در توسعه تربیت معلم، ۸) تعامل بین فلسفه های تربیتی و سیاست های آموزشی، و ۹) چالش های فلسفی در تربیت معلم: موانع و راهکارها. بر اساس این یافته ها، توجه به تقویت تفکر انتقادی، بهره گیری از نوآوری های فناورانه، و مسئولیت پذیری فلسفی معلمان از اهمیت بالایی برخوردار است. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری چشم اندازهای فلسفی می تواند به بهبود فرآیند تربیت معلم و ارتقای کیفیت آموزش در نظام آموزشی کشور منجر شود.

کلیدواژه ها:

تجارب استادان ، چالش های فلسفی ، تربیت معلم ، فلسفه آموزش