مدل یابی رهبری معنوی و خودکارآمدی با نقش میانجی انگیزش در عصر هوش مصنوعی

پژوهش حاضر با هدف مدل یابی رهبری معنوی و خودکارآمدی با نقش میانجی انگیزش در معلمان ابتدایی نصیر شهر صورت پذیرفت. پژوهش از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی است و از لحاظ اجرا و شیوه ی گردآوری جزء پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی می باشد و از لحاظ رویکرد داده ها جزء پژوهش های کمی است. جامعه ی آماری شامل کلیه معلمان دوره ی ابتدایی شهر نصیر شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۱۵۰ نفر بود. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان (۱۹۹۷) تعیین و ۱۰۸ نفر برآورد گردید. به دلیل حجم کم نمونه، نمونه مورد نظر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد و به پرسشنامه های مذکور پاسخ داد. جهت گردآوری داده های مربوط به رهبری معنوی از پرسشنامه ۲۵ سوالی فرای و همکاران (۲۰۰۵)؛ جهت گردآوری داده های مربوط به خودکارآمدی معلمان از پرسشنامه ۲۴ سوالی اسچانن موران و وولفولک (۲۰۰۱) و جهت گردآوری داده های مربوط به انگیزش معلمان از پرسشنامه ۲۹ سوالی گوک (۲۰۱۰) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های آماری از شاخصه های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار استفاده شد و برای پاسخگویی به فرضیه های پژوهش از آزمون های آمار استنباطی شامل تحلیل عامل تاییدی و از مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS استفاده شد. نتایج نشان داد بین رهبری معنوی با خودکارآمدی و انگیزش معلمان اثر مستقیم وجود دارد. همچنین بین انگیزش با خودکارآمدی و رهبری معنوی ارتباط معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری ، معنوی ، خودکارآمدی ، انگیزش ، معلمان