گذار ناپیوسته صنعت خودرو به پارادایم «موبیلیتی»؛ فروپاشی منطقهای ایستای مدیریت راهبردی و ضرورت پویایی تصمیم گیری تحلیل بر مبنای استراتژیهای پویا قابلیتهای پویا و دگرگونی زنجیره ارزش خودرو در عصر خودروهای برقی نرم افزار محور و متصل

صنعت خودرو در حال ورود به یک دگرگونی ساختاری ناپیوسته است که صرفا جایگزینی فناوری پیشرانه نیست، بلکه دگرگونی همزمان در منطق خلق ارزش، جایگاه خودروساز، ساختار زنجیره تامین و روش های استفاده از خودرو را در بر می گیرد. الکتریکی شدن و نرم افزار محور شدن خودرو، تمرکز بر سازمان دهی سامانه های الکتریکی الکترونیکی، ورود بازیگران حوزه انرژی و داده به بازی و ناهمگنی سیاست گذاری و بازارها این گذار را به یک گذار چند سطحی و وابسته به مسیر تبدیل کرده است [۱۳،۱۴]. در چنین محیطی رویکردهای کلاسیک مدیریت راهبردی مبتنی بر تثبیت جایگاه و بهینه سازی کوتاه مدت، با محدودیت ساختاری مواجه می شوند [۴،۵]. این مقاله با تلفیق مستندات و مکتوبات در حوزه قابلیت های پویا [۱۰-۱۲] و چارچوب «استراتژی های پویا مدیریت پویای خودرو» [۱-۳] تمایز عملیاتی میان ایستایی و پویایی راهبردی را صورت بندی و برای صنعت خودروی ایران به یک ابزار تصمیم محور تبدیل می کند. نتیجه کلیدی آن است که مزیت در گذار پیش رو کمتر به انتخاب یک فناوری درست و بیشتر به طراحی تصمیم های مرحله ای قابل بازنگری و راهگشا وابسته است.

کلیدواژه ها:

ایستایی راهبردی ، پویایی راهبردی ، استراتژی های پویا ، قابلیت های پویا ، موبیلیتی ، الکتروموبیلیتی ، خودرو نرم افزار محور ، دگرگونی زنجیره ارزش ، اکوسیستم خودرو