بهینه سازی مصرف فیلترهای درایر تبریدی و جذبی از طریق اصلاح مسیر لوله کشی هوای فشرده در خطوط رنگ خودروهای کاپرا فورس اینرودز و مینی بوس شرکت بهمن دیزل قزوین

هوای فشرده به عنوان منبع انرژی در صنایع مختلف کاربرد فراوانی دارد اما رطوبت موجود در آن می تواند به تجهیزات پنوماتیک آسیب رسانده و هزینه های نگهداری و تعمیرات (نت) را افزایش دهد. درایر تبریدی با کاهش دمای هوای فشرده تا حدود ۳ درجه سانتی گراد، رطوبت را به شکل مایع متراکم کرده و از سیستم حذف می کند که این موضوع از خوردگی و آسیب های ناشی از رطوبت جلوگیری می کند، همچنین درایر جذبی با استفاده از مواد جاذب مولکولارسیو رطوبت باقیمانده را جذب کرده و هوا را کاملا خشک سازد. این پژوهش بهینه سازی مصرف فیلترهای درایر تبریدی و جذبی در خطوط رنگ خودروهای کاپرا، فورس، اینرودز و مینی بوس شرکت بهمن دیزل قزوین را با اصلاح مهندسی و بازطراحی مسیر لوله کشی هوای فشرده و همچنین جانمایی بهینه تله آبگیر (واتر تراپ) بررسی می کند. نتایج نشان داد با کاهش تناوب تعویض فیلتر از روزانه به ماهانه (حدود ۹۵ کاهش هزینه های نت) به طور چشمگیری کاهش یافته، سطح حفاظت از تجهیزات افزایش یافته و از استهلاک زودرس جلوگیری شده است. همچنین با کاهش دفعات سرویس بار کاری نیروی انسانی کمتر شده و ریسک توقفات ناخواسته خط رنگ کاهش یافته که به بهبود پایداری و بهره وری عملیاتی انجامیده است. این بهینه سازی علاوه بر مزایای فنی و اقتصادی از منظر ایمنی صنعتی نیز موثر بوده و با کاهش حضور و مداخلات پرسنل در نواحی پرخطر ایمنی کارکنان را ارتقاء داده است. افزون بر این، کاهش تولید میعانات و ضایعات فیلترها باعث کاهش چشمگیر پساب صنعتی شده که در راستای الزامات ایمنی و توسعه پایدار قابل ارزیابی است.

کلیدواژه ها:

هوای فشرده ، درایر تبریدی و جذبی ، تله آبگیر (واتر تراپ) ، بهینه سازی ، فیلتر ، ایمنی ، شرکت بهمن دیزل