هوش مصنوعی و فناوری های دیجیتال در برنامه ریزی درسی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هوش مصنوعی و فناوری های دیجیتال در ارتقای فرآیند برنامه ریزی درسی و بهبود کیفیت نظام آموزشی انجام شده است. مسئله اساسی محدودیت الگوهای سنتی در تحلیل داده های آموزشی، پاسخگویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان و سازگاری با تحولات سریع عصر دیجیتال است. در این مطالعه چارچوبی مبتنی بر تلفیق ابزارهای هوش مصنوعی، سامانه های تحلیل یادگیری و محیط های دیجیتال ارائه می شود که نوآوری آن در بهره گیری از روش های داده محور برای شخصی سازی محتوا، بهینه سازی تصمیم گیری آموزشی و ارتقای کارآمدی برنامه درسی است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری فناوری های هوشمند موجب بهبود دقت در تعیین اهداف، انتخاب و سازماندهی محتوا، پیش بینی نیازهای یادگیرندگان و افزایش انعطاف پذیری برنامه درسی می شود. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی علمی برای بازنگری سیاست ها و توسعه رویکردهای نوین در برنامه ریزی درسی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، هوش مصنوعی ، طراحی برنامه درسی ، یادگیری شخصی سازی شده