رابطه برنامه درسی بین رشته ای با رفتار زیست محیطی و سلامت معنوی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهرستان ساری

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه برنامه درسی بین رشته ای با رفتار زیست محیطی و سلامت معنوی دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهرستان ساری انجام شده است. با توجه به نقش موثر رویکردهای میان رشته ای در درک عمیق مسائل پیچیده محیط زیستی و موضوعات معنوی اهمیت این پژوهش در تبیین نقش برنامه درسی میان رشته ای در تربیت دانش آموزان آگاه مسئولیت پذیر و دارای سلامت معنوی برجسته می شود. روش تحقیق توصیفی همبستگی و جامعه آماری شامل ۳۷۸۶ دانش آموز پسر دوره اول متوسطه بوده است که نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای انجام شده است ابزار سنجش عبارت بود از پرسشنامه رفتارهای زیست محیطی امامقلی (۱۳۹۰) و پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (۲۰۱۴). روایی ابزارها به شیوه روایی صوری و پایایی با آلفای کرونباخ ۰.۹۲۵ و ۰.۹۱۴ مورد تایید قرار گرفت تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد بین برنامه درسی بین رشته ای با رفتار زیست محیطی و نیز سلامت معنوی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج فرضیه های فرعی نیز نشان داد میان برنامه درسی بین رشته ای و ابعاد رفتار زیست محیطی شامل رفتار استفاده از تولیدات استاندارد، رفتار حفاظت از منابع طبیعی و رفتار استفاده از وسایل بازیافتی و نیز ابعاد سلامت مذهبی و سلامت وجودی رابطه معنادار وجود دارد این نتایج اهمیت کاربرد رویکرد میان رشته ای در نظام آموزشی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی بین رشته ای ، رفتار زیست محیطی ، سلامت ، معنوی ، برنامه ریزی درسی