نقش رسانه ها در اجرا و احیای امر به معروف و نهی از منکر و تعلیم و تربیت

سند تحول بنیادین آموزش و پرورش که بر اساس اسناد بالادستی و با توجه به چشم اندازها و اهداف راهبردی جمهوری اسلامی ایران تدوین شده است چشم انداز و اهداف آموزش و پرورش را تا سال ۱۴۰۴ هجری شمسی به طور دقیق مشخص کرده است. یکی از مباحث مهم مطرح شده در این سند جایگاه رسانه در فرآیند آموزش و پرورش است. به طور کلی، در مبانی نظری مرتبط با تحول بنیادین نظام تربیت رسمی و عمومی کشور رسانه در کنار نهادهایی مانند آموزش و پرورش، خانواده و سازمان های مردم نهاد به عنوان یکی از چهار رکن اصلی در نظر گرفته شده است. با توجه به پتانسیل و ظرفیت های گسترده رسانه، این ابزار مهم قادر است هم فرصت های ارزشمندی را برای تقویت آموزش و پرورش فراهم کند و هم تهدیدهای بالقوه ای را در این حوزه ایجاد نماید. همچنین امر به معروف و نهی از منکر بخشی از سیاست نظارتی و کنترلی اسلام و عنصر مکمل فرآیند اجتناب ناپذیر جامعه پذیری محسوب می شود و همچون همه تدابیر خرد و کلان فرهنگی و اجتماعی برای ورود یافتن به قلمرو هنجاری جامعه و تبدیل شدن به منطق کنشی فراگیر نیازمند تشریح، تبلیغ، بسترسازی و تمهید مقدمات و شرایط اجرایی سازی متناسب است. رسانه های جمعی عموما و صدا و سیما خصوصا به عنوان مهم ترین کانال های فرهنگ ساز - که هدایت گری روند کلی فرهنگ جامعه را برعهده دارند - در این میان نقش و کارکرد رسانه ها در احیاء، رونق بخشی، پیرایه زدایی و زمینه سازی هرچه بهتر و بیشتر برای چرایی شدن دو اصل متعالی و مهجور عقلی شرعی امر به معروف و نهی از منکر و نیز برای جبران کاستی های آموزشی و به عنوان مکملی برای آموزش رسمی، همچنین در راستای تقویت یا تضعیف ارزش ها و هنجارهای اجتماعی، آموزش همزیستی مسالمت آمیز میان افراد، مدیریت بحران های سیاسی، تشویق شهروندان به مشارکت در امور سیاسی و ارائه کمک در مواقع بحرانی چنین فعالیت هایی نقشی حیاتی ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

تعلیم ، تربیت ، معروف ، منکر ، رسانه