تاثیر فناوری های متاورس و واقعیت مجازی بر ساختارهای رهبری آموزشی و نقش آنها در یادگیری و تعاملات دانش آموزی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فناوری های متاورس و واقعیت مجازی بر ساختارهای رهبری آموزشی و نقش آنها در بهبود یادگیری و تعاملات دانش آموزی به روش تحلیل محتوای کیفی مرسوم انجام شد. نتایج تحلیل داده ها منجر به ظهور ۳ طبقه گردید. یافته ها نشان می دهد که محیط های غوطه ور متاورسی موجب تحول در نقش های رهبران آموزشی و تغییر جهت از سبک های دستوری به سبک های مشارکتی داده محور و طراحی محور می شوند، همچنین استفاده از VR و متاورس باعث افزایش انگیزه یادگیرندگان، تقویت یادگیری، فعال حضور ذهنی و ارتقای تعاملات اجتماعی و گروهی می گردد. نتایج حاکی از آن است که این فناوری ها به توسعه مهارت های قرن ۲۱ از جمله تفکر انتقادی، همکاری و خلاقیت کمک می کنند. در عین حال چالش هایی مانند نابرابری دسترسی، نیاز به توانمندسازی معلمان، الزامات زیرساختی و ملاحظات اخلاقی نیز شناسایی شد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، متاورس ، رهبری آموزشی ، یادگیری تعاملی ، فناوری های نوین آموزشی