نقش انعطاف پذیری شناختی و هوش هیجانی در شکوفایی احساس خوشبختی دانش آموزان متوسطه دوم

روش شناسی این تحقیق از نظر هدف بنیادی و از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان آق قلا در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از این میان ۳۳۱ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های انعطاف پذیری شناختی دنیس و واندروال (۲۰۱۰)، هوش هیجانی برادبوری و گریوز (۱۹۹۹) و احساس خوشبختی تئولنتز (۲۰۱۰) بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۰ و از طریق ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گام به گام تحلیل شدند. یافته های این نتایج نشان داد که متغیرهای انعطاف پذیری شناختی و مولفه های آن (توانایی ایجاد چندین راه حل، جایگزین، کنترل یا میل به درک موقعیت های سخت، توانایی درک چندین توجیه جایگزین) به همراه هوش هیجانی و مولفه های آن (خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی) توانستند به صورت معناداری احساس خوشبختی دانش آموزان را پیش بینی کنند. همچنین نتایج همبستگی پیرسون حاکی از رابطه مثبت و معنادار متغیرهای انعطاف پذیری شناختی و هوش هیجانی با تمامی مولفه ها از جمله مدیریت با احساس خوشبختی بود.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، هوش هیجانی ، احساس خوشبختی