بررسی کارکردهای آموزشی تربیتی و اجتماعی در عصر سواد چندرسانه ای

در عصر اشباع رسانه ای و گسترش پلتفرم های دیجیتال تعلیم و تربیت ناگزیر است رسانه را از ابزار به محیط یادگیری و جامعه پذیری بازتعریف کند. در چارچوب پداگوژی چندسوادگی، سواد معاصر صرفا خواندن و نوشتن نیست، بلکه توانایی فهم و تولید پیام های چندوجهی و چندفرهنگی است (New London Group ۱۹۹۶; Cope & Kalantzis, ۲۰۰۹). با این حال به کارگیری رسانه در مدارس غالبا سطحی و غیرانتقادی مانده و کارکردهای آموزشی، تربیتی و اجتماعی آن به صورت نظام مند در برنامه درسی ادغام نشده است. این مقاله با رویکرد مرور نظام مند تحلیلی، ادبیات کارکردهای سه گانه رسانه را در عصر سواد چندرسانه ای شناسایی و تبیین می کند. یافته های فرضی نشان می دهد رسانه می تواند یادگیری فعال، مشارکتی و شخصی سازی را تقویت کند، به شکل گیری هویت و ارزش ها جهت دهد و بستر تربیت شهروندی دیجیتال و مشارکت مدنی را فراهم آورد (Keliner & Share ۲۰۰۷; Ribble ۲۰۱۱). نوآوری ارائه چارچوبی یکپارچه برای سیاست گذاری و طراحی برنامه درسی است. این چارچوب راهنمای توانمندسازی معلمان و تولید محتوای بومی است.

کلیدواژه ها:

رسانه ، تعلیم و تربیت ، سواد چندرسانه ای / چندسوادگی ، شهروندی دیجیتال ، سواد رسانه ای انتقادی