نقش شعرخوانی در آموزش فارسی اول دبستان

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی شعرخوانی به عنوان یکی از روش های موثر آموزش زبان فارسی و نقش آن در یادگیری حروف الفبا در پایه اول دبستان است. شعرخوانی با بهره گیری از ریتم، قافیه و تکرار فرآیند تدریس را معنادار کرده و به ماندگارسازی یادگیری کمک می کند. در دوره حساس پایه اول که آغاز شکل گیری سواد زبانی و شناختی کودکان است، استفاده از شعر می تواند رشد مهارت های دیداری، هماهنگی چشم و دست، تفکر نمادین و انگیزش یادگیری را تقویت کند. این پژوهش با روش مروری تحلیلی و بر اساس مرور نظام مند منابع معتبر انجام شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد شعرخوانی موجب تقویت حافظه شنیداری و دیداری، افزایش دامنه توجه، رشد واج آگاهی و بهبود مشارکت فعال دانش آموزان در یادگیری نشانه ها می شود. بر این اساس شعر نه تنها یک متن ادبی بلکه رویکردی تربیتی و شناختی برای ارتقای کیفیت آموزش فارسی در کلاس های پایه اول دبستان به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

آموزش الفبا ، شعر ، یادگیری ، فارسی ، دبستان