رابطه هوش اخلاقی، هوش هیجانی و عزت نفس با مسئولیت پذیری در دانشجویان

هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه هوش اخلاقی، هوش هیجانی و عزت نفس با مسئولیت پذیری است. در این مطالعه جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشکده علوم انسانی دانشگاه علوم و تحقیقات استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ به تعداد حدود ۱۱۰۰۰ نفر بود. نمونه آماری بر اساس جدول کوکران شامل تعداد ۳۷۵ نفر بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه های پژوهش بر روی آنها اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های هوش اخلاقی لینک و همکاران (۲۰۱۱)، عزت نفس کوپر (۱۹۶۷) و مسئولیت پذیری گاف (۱۹۸۴) و هوش هیجانی شرینگ (۱۹۹۶) جمع آوری شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت که نتایج زیر به دست آمد: بین هوش اخلاقی، هوش هیجانی و عزت نفس با مسئولیت پذیری دانشجویان رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. مولفه های هوش اخلاقی مانند استقامت برای حق، وفا به عهد، علاقه به دیگران، عمل کردن مبتنی بر اصول و راستگویی قدرت پیش بینی مسئولیت پذیری دانشجویان را دارند. مولفه های هوش هیجانی مهارت اجتماعی، خودانگیزگی و خودکنترلی قدرت پیش بینی مسئولیت پذیری دانشجویان را دارند. همچنین مولفه های عزت نفس قدرت پیش بینی مسئولیت پذیری دانشجویان را دارند. نتیجه گیری: بنابراین با توجه به تحلیل های صورت گرفته توان نتیجه گیری هست که با ارتقاء هوش اخلاقی، هیجانی و عزت نفس دانشجویان می توان مسئولیت پذیری آنان را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

هوش ، اخلاقی ، هوش هیجانی ، عزت نفس ، مسئولیت پذیری