روان شناسی تربیتی و راهبردهای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در بافت فرهنگی مازندران

این مقاله مروری با هدف تحلیل نقش روانشناسی تربیتی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان استان مازندران انجام شده است؛ منطقه ای که به دلیل تنوع فرهنگی، ساختار خانواده محور، تفاوت های اقتصادی میان مناطق شهری و روستایی و تغییرات سریع آموزشی نیازمند توجه ویژه در سیاست گذاری آموزشی است. در این پژوهش منابع علمی داخلی و بین المللی مرتبط با انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی، سبک های یادگیری، تنظیم هیجان، تعاملات خانواده–مدرسه و نقش معلم در پیشرفت تحصیلی مرور و تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مولفه هایی نظیر انگیزش درونی، مهارت های مطالعه موثر، خودنظم دهی و حمایت اجتماعی از سوی خانواده و معلم از مهم ترین پیش بینی کننده های موفقیت تحصیلی در دانش آموزان مازندران هستند. همچنین ساختار فرهنگی منطقه شامل روابط عاطفی قوی خانوادگی، نگرش های آموزشی والدین و تفاوت نگرش ها میان شهر و روستا به طور مستقیم بر عملکرد تحصیلی اثرگذار است. نتایج این مرور نشان می دهد که بهره گیری از اصول روان شناسی تربیتی در مدارس، طراحی برنامه های آموزشی بومی سازی شده، آموزش معلمان در حوزه مهارت های شناختی–هیجانی و توجه به ویژگی های فرهنگی مازندران می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان باشد. این مقاله ضرورت رویکرد منطقه محور در سیاست گذاری آموزشی را برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی تربیتی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش ، یادگیری ، خودنظم دهی ، مازندران