تحلیل تجربه والدین و معلمان از تاثیر شبکه های آموزشی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی بر رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

شبکه های آموزشی هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان ابزاری نوین در آموزش، ابتدایی تاثیرات چند بعدی بر رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان دارند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش مروری تجربیات والدین و معلمان را در مواجهه با این فناوری ها تحلیل کرده است. یافته ها نشان می دهند که والدین و معلمان هر دو جنبه های مثبت مانند شخصی سازی یادگیری، کاهش اضطراب آموزشی و تسهیل تعاملات مجازی را تایید می کنند اما نگرانی های جدی در مورد کاهش تعاملات انسانی واقعی، وابستگی عاطفی به فناوری و تضعیف مهارت های اجتماعی چهره به چهره ابراز داشته اند. والدین بر نقش نظارتی خود تاکید دارند و معلمان چالش های ادغام فناوری در برنامه روزانه را برجسته می سازند. ابزارهای هوشمند در تقویت خودآگاهی عاطفی، مدیریت هیجانات و توسعه همدلی از طریق شبیه سازی های تعاملی موثر بوده اند اما خطر انزوای دیجیتال و نابرابری دسترسی همچنان پابرجاست. این پژوهش بر لزوم تعادل میان فناوری و تعاملات انسانی، آموزش والدین و معلمان، و طراحی سیستم هایی با تمرکز بر رشد عاطفی اجتماعی تاکید دارد. نتایج پیشنهاد می کنند که سیاست گذاران آموزشی چارچوب هایی برای نظارت اخلاقی آموزش دیجیتال و تلفیق فعالیت های آفلاین تدوین کنند تا از پتانسیل این شبکه ها بهره برداری بهینه شود. در نهایت این مطالعه خلا موجود در ادبیات کیفی را پر کرده و می نمایی برای پژوهش های آینده در زمینه تاثیرات بلندمدت هوش مصنوعی بر توسعه کودک فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

شبکه های آموزشی هوشمند ، هوش مصنوعی ، رشد هیجانی ، رشد اجتماعی ، تجربیات والدین و معلمان