تاثیر یادگیری مبتنی بر شواهد بر خودکارآمدی حرفه ای دستیاران و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی بابل

هدف این پژوهش بررسی اثر یادگیری مبتنی بر شواهد بر خودکارآمدی حرفه ای در میان دستیاران و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی بابل بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی با رویکرد کمی است. شرکت کنندگان به روش تصادفی انتخاب شده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد یادگیری مبتنی بر شواهد و خودکارآمدی شرر جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش تحلیل مسیر انجام گرفت. یافته ها نشان داد میانگین سطح خودکارآمدی حرفه ای در گروه های با مشارکت بالا در برنامه های یادگیری مبتنی بر شواهد به طور معناداری بالاتر است (۰.۰۰۱>p). تحلیل مسیر نیز بیانگر تاثیر مستقیم و غیرمستقیم یادگیری مبتنی بر شواهد بر مولفه های خودکارآمدی شامل باور به توانایی ها، پایداری در عملکرد و انگیزش درونی بود. نتایج این مطالعه بیانگر اهمیت نهادینه سازی آموزش مبتنی بر شواهد به منظور ارتقای اعتمادبه نفس حرفه ای و استقلال عملی پرستاران و دستیاران است. بدین ترتیب پیشنهاد می شود مدیران آموزشی بیمارستان ها با طراحی کارگاه ها و محیط های یادگیری مبتنی بر شواهد زمینه تقویت خودکارآمدی را در میان کارکنان بالینی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی حرفه ای ، یادگیری مبتنی بر شواهد ، پرستاران ، دستیاران ، توانمندسازی