رابطه بین رهبری تحول آفرین دیجیتال و استراتژی دیجیتال بواسطه نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی کارکنان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رهبری تحول آفرین دیجیتال و استراتژی دیجیتال بواسطه نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی کارکنان آموزش و پرورش ناحیه دو ساری بود. این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام پذیرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان آموزش و پرورش ناحیه دو شهر ساری به تعداد ۵۵۰ نفر می باشند. تعداد نمونه بر اساس جدول کرجسی مورگان تعیین حجم نمونه از روی حجم جامعه صورت گرفت که تعداد ۲۲۵ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت انتخاب شدند. پرسشنامه های استاندارد رهبری دیجیتال دیباکس (۲۰۲۲)، استراتژی دیجیتال النعیمی و همکاران (۲۰۲۲) توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و میشر (۱۹۹۵) بازبینی شده توسط مصطفی زاده و همکاران (۱۴۰۱) ابزار مورد استفاده در این تحقیق بوده است. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۹۳، ۰.۸۳ و ۰.۸۲ محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از جدول و نمودار فراوانی، درصد فراوانی و میانگین داده و در بخش آمار استنباطی آزمون کلموگروف-اسمیرنف (K-S) برای سنجش نرمال بودن داده ها و برای رد یا تایید فرضیه های پژوهش از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد بین رهبری تحول آفرین دیجیتال و استراتژی دیجیتال کارکنان رابطه وجود دارد. بین رهبری تحول آفرین دیجیتال با توانمندسازی روانشناختی کارکنان رابطه وجود دارد. بین توانمندسازی روانشناختی و استراتژی دیجیتال کارکنان رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین دیجیتال ، استراتژی دیجیتال ، توانمندسازی روانشناختی