مقایسه سطح اضطراب کودکی اختلالات مرتبط با اضطراب کودکی و تمایل کودک به خود کنترلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر فولاد شهر دارای خود پنداره مدرسهای مثبت و منفی

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر خود پنداره مدرسه ای بر سطح اضطراب کودکی اختلالات مرتبط با اضطراب و تمایل به خود کنترلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر فولاد شهر بود. جامعه آماری این تحقیق شامل دانش آموز مقطع دبستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۵۰ نفر به طور هدفمند انتخاب شدند. بر اساس نمرات ۲۵ درصد بالا و پایین پرسشنامه خود پنداره مدرسه ای دانش آموزان به دو گروه خود پنداره مثبت و منفی تقسیم شدند که هر گروه شامل ۸۰ نفر بود. برای جمع آوری داده ها از مقیاس اضطراب اسپنس نسخه والدین و کودکان، پرسشنامه اختلالات اضطراب کودکان، مقیاس تمایل به خود کنترلی و پرسشنامه خود پنداره مدرسه ای استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و استنباطی تحلیل واریانس چند متغیری و تحلیل واریانس تک (متغیری) نشان داد که خود پنداره مدرسه ای تفاوت معناداری در سطح اضطراب (p < ۰.۰۱، F = ۱۰.۴۲۰)، اختلالات اضطرابی (F = ۹.۷۵، p < ۰.۰۰۱) و تمایل به خود کنترلی (p < ۰.۰۱، F = ۱۲.۳۶۰) در دانش آموزان دارد. دانش آموزانی که خودپنداره مدرسهای مثبت داشتند نمرات کمتری در مقیاس اضطراب و اختلالات اضطرابی نشان دادند و تمایل بیشتری به خود کنترلی داشتند. نتایج این پژوهش نشان دهنده اهمیت توجه به خود پنداره مدرسه ای در پیشگیری از اضطراب و اختلالات مرتبط با آن و همچنین تقویت تمایل به خود کنترلی در دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

اضطراب دوران کودکی ، اختلالات اضطرابی مرتبط با کودکی ، میل به خود کنترلی ، کودک ، خود پنداره مدرسه ای