اثر بخشی آموزش الگوی بدیعه پردازی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی

هدف این تحقیق بررسی اثر بخشی الگوی آموزشی بدیعه پردازی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی در ناحیه دو تبریز بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر متوسطه دوم تبریز به تعداد ۲۳۴۲ نفر بود. با توجه به روش تحقیق، تعداد ۴۰ نفر از طریق روش نمونه گیری در دسترس در دو گروه آزمایش و کنترل؛ به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از سیاهه اضطراب اجتماعی مسن، آبادی (۲۰۰۹) و سازگاری اجتماعی ثورب کلارک و تیکز (۱۹۹۳) استفاده شد. تحلیل نتایج با استفاده از تحلیل کوواریانس یک راهه انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش با الگوی بدیعه پردازی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارای اضطراب اجتماعی تاثیر دارد و میزان سازگاری اجتماعی دانش آموزان را افزایش می دهد. بنابراین توجه به الگوی بدیعه پردازی نقش مهمی در بهبود سازگاری اجتماعی دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

بدیعه پردازی ، سازگاری ، اجتماعی ، اضطراب اجتماعی