تجربه زیسته دانش آموزان دوره متوسطه اول از مراجعه به مشاور مدرسه: یک مطالعه کیفی موردی با رویکرد تفسیری

هدف پژوهش حاضر واکاوی عمیق تجربه زیسته دانش آموزان دوره متوسطه اول از مراجعه به مشاور مدرسه و تبیین ابعاد معنایی، هیجانی و تعاملی این تجربه در بستر مدرسه است. پژوهش با رویکرد کیفی پارادایم تفسیری و روش مطالعه موردی انجام شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۲ دانش آموز (۶ دختر و ۶ پسر) از مدارس دولتی دوره متوسطه اول بودند که به صورت هدفمند و با حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون انعطاف پذیر براون و کلارک تحلیل گردید. برای افزایش اعتبار، پژوهش از راهبردهایی نظیر بازبینی همتا، بازگشت به مشارکت کنندگان، توصیف غنی زمینه و تامل پذیری پژوهشگر استفاده شد. یافته ها به شناسایی چهار مضمون هسته ای شامل معنای مراجعه به مشاور، کیفیت رابطه مشاور و دانش آموز، موانع ساختاری و روانشناختی مراجعه و پیامدهای تحولی تجربه مشاوره انجامید. نتایج نشان داد که تجربه دانش آموزان از مشاوره، فرآیندی پویا و زمینه مند است که در صورت ادراک، حمایت، همدلی و محرمانگی می تواند به ارتقای خودآگاهی، کاهش آشفتگی هیجانی و بهبود نگرش تحصیلی منجر شود. یافته ها دلالت های مهمی برای سیاست گذاری مشاوره مدرسه و آموزش حرفه ای مشاوران دارد.

کلیدواژه ها:

مشاوره مدرسه ، تجربه زیسته ، پژوهش کیفی ، مطالعه موردی ، نوجوانی