واکاوی رابطه سبک های تفکر مدیران آموزشی با سبک های رهبری در سازمان های آموزشی

این تحقیق با هدف واکاوی رابطه سبک های تفکر مدیران آموزشی با سبک های رهبری در سازمان های آموزشی تدوین گردید. روش تحقیق حاضر به صورت توصیفی از نوع همبستگی بود. از مجموع مدیران متوسطه نواحی هفت گانه شهر مشهد تعداد ۳۷۱ نفر با نمونه گیری تصادفی انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه سبک تفکر استرنبرگ و ژانگ (۲۰۰۵) و سبک رهبری الباز (۲۰۱۷) استفاده شد. در بررسی اولیه نتایج عوامل تاییدی برای متغیرهای تحقیق مورد قبول قرار گرفت و در برازش مدل کلی (GOF) با مقدار ۰/۲۵۸ نشانگر مطلوبیت مدل بود. در بررسی نتایج مشخص گردید که میزان بار عاملی در مورد سبک های تفکر به ترتیب بعد اجرایی (۰/۷۸۹)، بعد قضایی (۰/۷۱۳)، بعد قانون گذارانه (۰/۶۷) به سود بعد اجرایی بوده است و به مقدار ۰/۳۹۲ با سبک رهبری رابطه معنی داری دارد؛ در مجموع متغیر سبک مدیران توانسته با مقدار ضریب تعیین ۰/۱۵۴ از واریانس متغیر سبک رهبری را پیش بینی و تبیین نماید. در آزمون فرضیه های پژوهش نیز کلیه فرضیه ها تایید شد. نتیجه گیری نشان داد که مدیران با اتخاذ سبک های تفکر مطلوب می توانند سبک های رهبری کارآمد را برای حل مسائل بحرانی سازمان به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

سبک های تفکر ، سبک رهبری ، سازمان های آموزشی