توسعه پایدار تعلیم و تربیت و نقش شوراهای آموزش و پرورش

آموزش و پرورش بعنوان بزرگترین جامعه انسانی که دایره ارتباطی آن به نوعی کل افراد جامعه را در بر می گیرد برای اداره و پیشرفت بی نیاز از امر مشارکت نمی باشد، به همین علت با وجود سابقه مشورت و شورا از زمان خلقت انسان با پیشرفت و تمدن بشری این امر نیز تحولات و مسیر کمال خود را پیموده و حدود یک قرن می باشد که در کشور عزیزمان به جایگاه شورا در آموزش و پرورش توجه بوده تا جائی که در دی ماه سال ۷۲ بر اساس یک قانون مدون و جامع به تصویب رسیده است. با توجه به اینکه آموزش و پرورش با این همه گستردگی، سوق دادن جامعه به سوی توسعه پایدار تعلیم و تربیت از اهداف متعالی آن می باشد لذا ضرورت دارد نقش شورا در این زمینه مورد مطالعه قرار گیرد. از اهداف جزئی می توان به همگاری اکثر نهادها و نقش آنها در طی این مسیر متعالی اشاره کرد که با شرکت در جلسات ماهانه شورا و همچنین با تصویب و اجرای مصوبات و همکاری هایی که در این زمینه با مشارکت نخبگان جامعه به عمل می آید موجبات رشد و بالندگی مضاعف را در پی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، تعلیم و تربیت ، شوراهای آموزش و پرورش