سنجش اثر مدیریت داراییهای شهری بر توسعه اقتصادی پایدار با نقش میانجی جذب سرمایه گذاری خصوصی مطالعه موردی: شهرداری شیراز

هدف پژوهش حاضر، سنجش اثر مدیریت داراییهای شهری بر توسعه اقتصادی پایدار با نقش میانجی جذب سرمایه گذاری خصوصی در شهرداری شیراز بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان و مدیران شهرداری شیراز (۲۰۰۰ نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ای محقق ساخته متشکل از چهار مقیاس مدیریت دارایی های شهری، توسعه اقتصادی پایدار، جذب سرمایه گذاری خصوصی و عملکرد مالی گردآوری شد. روایی محتوایی پرسشنامه توسط متخصصان تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ بالاتر از ۰٫۷ محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS ۲۴ و به کارگیری روش های همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. یافته ها نشان داد که مدیریت داراییهای شهری بر توسعه اقتصادی پایدار با ضریب مسیر ۰٫۴۳ و بر جذب سرمایه گذاری خصوصی با ضریب مسیر اثر مستقیم و مثبت دارد، همچنین جذب سرمایه گذاری خصوصی با ضریب مسیر ۰٫۴۴ بر توسعه اقتصادی پایدار تاثیرگذار بود. نقش میانجی جذب سرمایه گذاری خصوصی با ضریب اثر غیرمستقیم ۰٫۰۵ و با استفاده از روش بوت استرپ و آزمون سوبل (Z=۲٫۳۰) تایید شد. شاخص های برازش مدل حاکی از برازش مطلوب مدل پژوهش بود. در نتیجه مدیریت بهینه دارایی های شهری از طریق جذب سرمایه گذاری خصوصی زمینه تحقق توسعه اقتصادی پایدار در شهرداری شیراز را فراهم می کند. پیشنهاد می شود با ایجاد سامانه یکپارچه اطلاعات دارایی ها و تدوین راهبردهای فعال جذب سرمایه گذاری، بستر لازم برای توسعه پایدار شهری مهیا گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت داراییهای شهری ، توسعه اقتصادی پایدار ، سرمایه گذاری خصوصی