مدل های حکمرانی داده و حریم خصوصی شهروندان در دولت های دیجیتال

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 169

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CASEP02_1593

تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1405

چکیده مقاله:

با گسترش دولت های دیجیتال و اتکای فزاینده خدمات عمومی به داده های کلان، مسئله حکمرانی داده و حفاظت از حریم خصوصی شهروندان به یکی از مهم ترین چالش های سیاست گذاری در عصر تحول دیجیتال تبدیل شده است. دولت های دیجیتال با هدف افزایش کارایی، شفافیت، پاسخگویی و بهبود ارائه خدمات عمومی، حجم گسترده ای از داده های شخصی شهروندان را جمع آوری، پردازش و تحلیل می کنند. در چنین شرایطی، طراحی و استقرار مدل های موثر حکمرانی داده که بتوانند میان بهره برداری از داده ها برای نوآوری و ارائه خدمات هوشمند از یک سو و حفظ حقوق بنیادین شهروندان به ویژه حریم خصوصی از سوی دیگر تعادل برقرار کنند، اهمیت حیاتی پیدا می کند.مقاله حاضر با رویکردی مروری به بررسی مدل ها، چارچوب ها و رویکردهای اصلی حکمرانی داده در دولت های دیجیتال می پردازد و تلاش می کند ابعاد مختلف این مفهوم را از منظر حقوقی، مدیریتی، فناورانه و سیاست گذاری عمومی تحلیل کند. در این راستا، ابتدا مفهوم دولت دیجیتال و جایگاه داده به عنوان زیرساخت راهبردی حکمرانی نوین تبیین می شود و سپس مفهوم حکمرانی داده، اهداف، اصول و مولفه های اصلی آن شامل مالکیت داده، مدیریت چرخه حیات داده، شفافیت، مسئولیت پذیری، امنیت اطلاعات و سازوکارهای نظارتی مورد بررسی قرار می گیرد.در ادامه، مهم ترین مدل های حکمرانی داده مورد استفاده در دولت های دیجیتال از جمله مدل متمرکز، مدل غیرمتمرکز، مدل فدرالی و مدل مشارکتی تحلیل می شوند و مزایا و محدودیت های هر یک در زمینه مدیریت داده های عمومی و حفاظت از حریم خصوصی شهروندان مورد مقایسه قرار می گیرد. همچنین برخی از چارچوب های بین المللی مهم مانند مقررات عمومی حفاظت از داده های اتحادیه اروپا (GDPR)، چارچوب های حکمرانی داده سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) و الگوهای ملی کشورهای پیشرو در دولت دیجیتال مورد بررسی قرار می گیرند تا تصویری جامع از رویکردهای جهانی در این حوزه ارائه شود.نتایج مرور مطالعات نشان می دهد که حکمرانی داده در دولت های دیجیتال تنها به مدیریت فنی داده ها محدود نمی شود، بلکه مستلزم ترکیبی از سیاست های حقوقی، سازوکارهای نهادی، فناوری های امنیتی و مشارکت فعال شهروندان است. همچنین شفافیت در استفاده از داده ها، اصل حداقل گرایی در جمع آوری داده، رضایت آگاهانه شهروندان، قابلیت کنترل فرد بر داده های شخصی و ایجاد سازوکارهای پاسخگویی و نظارت مستقل از جمله عناصر کلیدی در حفاظت از حریم خصوصی در اکوسیستم دولت دیجیتال به شمار می روند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

هادی کارگر

کارشناسی ارشد تجارت الکترونیکIT، دانشگاه آزاد اسلامی واحد صفاشهر

محدثه احمدی پناه مهرآبادی

کارشناسی ارشد کامپیوتر گرایش معماری، دانشگاه صنعتی اصفهان