محتوای الکترونیکی تعاملی و اثربخشی آن
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF01_11091
تاریخ نمایه سازی: 1 خرداد 1405
چکیده مقاله:
محتوای الکترونیکی تعاملی به عنوان یکی از دستاوردهای مهم عصر دیجیتال، تحولی بنیادین در فرآیندهای یاددهی–یادگیری ایجاد کرده است. این نوع محتوا برخلاف مواد آموزشی سنتی و حتی محتوای الکترونیکی غیرتعاملی، از طریق برقراری ارتباط دو سویه با کاربر، امکان مشارکت فعال، بازخورد فوری، و شخصی سازی مسیر یادگیری را فراهم می سازد. اثربخشی محتوای الکترونیکی تعاملی موضوعی است که طی دو دهه اخیر در پژوهش های متعدد داخلی و خارجی مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاکی از تاثیر مثبت آن بر عمق یادگیری، ماندگاری اطلاعات، انگیزه پیشرفت، و مهارت های تفکر انتقادی است. در این مقاله، ابتدا مفهوم محتوای الکترونیکی تعاملی با اشاره به ویژگی هایی مانند چندرسانه ای بودن، پاسخگویی لحظه ای، شبیه سازی، بازی وارسازی، و سازگاری با نیازهای فردی تبیین می شود. سپس ابعاد مختلف اثربخشی شامل اثربخشی شناختی (بهبود حافظه و درک مفاهیم پیچیده)، اثربخشی عاطفی (افزایش انگیزه و کاهش اضطراب یادگیری)، اثربخشی رفتاری (بهبود نرخ تکمیل دوره و کاربست دانش)، و اثربخشی اجتماعی (تسهیل یادگیری مشارکتی و همتا محور) مورد کنکاش قرار می گیرد. همچنین چالش های پیش روی طراحی، تولید و پیاده سازی گسترده این نوع محتوا در نظام آموزش عالی ایران همچون کمبود زیرساخت های فنی، نبود استانداردهای بومی، هزینه بالای تولید، و ضعف مهارت های دیجیتال اعضای هیئت علمی بررسی می شود. در ادامه با استناد به یافته های پژوهش های تجربی انجام شده در دانشگاه های ایران (مانند دانشگاه تهران، صنعتی شریف، دانشگاه آزاد، و دانشگاه پیام نور)، شواهد معتبری مبنی بر برتری معنادار محتوای تعاملی نسبت به روش های سنتی و حتی محتوای خطی ارائه می گردد. نتایج فراتحلیل های اخیر نشان می دهد که اندازه اثر محتوای الکترونیکی تعاملی بر پیشرفت تحصیلی در دروس علوم پایه، فنی و مهندسی، و علوم پزشکی به ترتیب برابر با ۰.۷۸، ۰.۸۲ و ۰.۸۵ است که در دامنه اثرات بزرگ قرار می گیرد. در پایان، چارچوبی پیشنهادی شامل مراحل تحلیل نیاز، طراحی تعاملی، پیاده سازی مبتنی بر استانداردهای SCORM و xAPI، و ارزیابی مستمر اثربخشی ارائه شده است. مقاله حاضر با تاکید بر لزوم حرکت نظام های دانشگاهی از آموزش محتوا-محور به آموزش تعامل-محور، توصیه های سیاستی مشخصی برای وزارت علوم، دانشگاه ها، و مراکز تولید محتوا ارائه می دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
گل آفرین درویشی
کارشناسی زبان وادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد