کاربرد هوش مصنوعی در شبیه سازی موقعیت های آموزشی و ارتقای یادگیری فعال دانش آموزان

توسعه شتابان فناوری های نوین و ظهور هوش مصنوعی، ساختارهای صلب و سنتی آموزش رسمی را با چالش ها و دگرگونی های ساختاری ژرفی روبرو ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کاربرد هوش مصنوعی در شبیه سازی موقعیت های آموزشی و ارتقای یادگیری فعال دانش آموزان به روش مروری تحلیلی و بر اساس تجمیع یافته های نظری و تجربی معاصر سامان یافته است. پلتفرم های هوشمند آموزشی با تکیه بر الگوریتم های یادگیری ماشین، شبکه های عصبی عمیق و مدل سازی رفتاری، قادرند فرآیند پردازش اطلاعات، سرعت یادگیری، الگوهای خطا و علایق منحصربه فرد هر فراگیر را به صورت ثانیه ای رصد و تحلیل نمایند. یافته های حاصل از واکاوی متون نشان می دهد که این فناوری ها از طریق ارائه محتوای ترمیمی موازی، تکالیف با چالش بهینه و بازخوردهای اصلاحی آنی، احساس خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به شدت تقویت می کنند. سیستم های تطبیقی با تبدیل فرآیند سنجش از یک ساختار ایستای پایانی به یک مکانیزم پویای تکوینی، گره های شناختی کودکان را پیش از تبدیل شدن به افت تحصیلی پایدار برطرف می سازند. با این حال، تحقق بهینه این اکوسیستم نیازمند بازنگری در طراحی کتب درسی، ارتقای صلاحیت های دیجیتال معلمان و تدوین چارچوب های سخت گیرانه اخلاقی در صیانت از داده های کودکان است. در نتیجه، تلفیق هوشمندانه و عدالت محور الگوریتم های هوش مصنوعی در مدارس، اصلی ترین پیشران تحول نظام رسمی تعلیم و تربیت در افق پیش رو به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شبیه سازی آموزشی ، یادگیری فعال ، شخصی سازی آموزش ، الگوریتم های یادگیری عمیق.