تحلیل نقش مهارت های ارتباطی معلمان در بهبود فضای کلاس درس
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_10318
تاریخ نمایه سازی: 1 خرداد 1405
چکیده مقاله:
مهارت های ارتباطی معلمان به عنوان یکی از محوری ترین مولفه های تاثیرگذار بر کیفیت تعاملات آموزشی و فرایند یاددهی-یادگیری، همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت بوده است. فضای کلاس درس به مثابه یک نظام کوچک اجتماعی، نیازمند مدیریت تعاملات میان فردی، برقراری ارتباط موثر، ایجاد انگیزه، و کاهش تنش های روانی است. در این میان، معلم نه تنها به عنوان انتقال دهنده دانش، بلکه به عنوان رهبر عاطفی، مدل رفتاری، و تسهیل گر ارتباطات در کلاس نقش ایفا می کند. مقاله حاضر با هدف تحلیل علمی و نظام مند نقش مهارت های ارتباطی معلمان در بهبود فضای کلاس درس انجام شده است. روش تحقیق در این مقاله از نوع مروری-تحلیلی بوده و با بهره گیری از منابع معتبر داخلی و خارجی، به بررسی ابعاد مختلف مهارت های ارتباطی شامل گوش دادن فعال، همدلی، بازخورد موثر، تنظیم لحن و زبان بدن، مدیریت تعارض، و ایجاد جو اعتماد و احترام متقابل پرداخته شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که بین میزان برخورداری معلمان از مهارت های ارتباطی و شاخص هایی همچون مشارکت فعال دانش آموزان، کاهش رفتارهای مخرب کلاسی، افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود سلامت روانی دانش آموزان، و ارتقای پیشرفت تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین، فضای کلاسی که در آن ارتباطات باز، صمیمانه و مبتنی بر احترام حاکم باشد، به میزان قابل توجهی از اضطراب امتحان، ترس از ارزیابی منفی، و طردشدگی اجتماعی دانش آموزان می کاهد. از سوی دیگر، فقدان مهارت های ارتباطی در معلمان منجر به بروز رفتارهای دفاعی، بی اعتمادی، مقاومت در برابر یادگیری، و افزایش تنش های عاطفی در کلاس می شود. این مقاله همچنین به تاثیر متقابل مهارت های ارتباطی معلمان بر نگرش آنان به حرفه معلمی و پیشگیری از فرسودگی شغلی پرداخته است. نتیجه کلی آنکه سرمایه گذاری بر آموزش مهارت های ارتباطی در دوره های پیش از خدمت و ضمن خدمت معلمان، نه تنها کیفیت فضای کلاس را ارتقا می بخشد، بلکه اثربخشی کل نظام آموزشی را به طور بنیادین دگرگون می سازد. این مقاله می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های مداخلاتی، بازنگری در برنامه درسی تربیت معلم، و سیاست گذاری در جهت ارتقای شایستگی های ارتباطی کادر آموزشی قرار گیرد. در پایان تاکید می شود که بهبود فضای کلاس بدون توجه به مولفه های ارتباطی تقریبا غیرممکن است و هرگونه اصلاح آموزشی باید از نقطه تقویت مهارت های نرم معلمان آغاز شود.
کلیدواژه ها:
کلمات کلیدی: مهارت های ارتباطی ، فضای کلاس درس ، معلمان ، تعاملات آموزشی ، یادگیری موثر ، جو عاطفی کلاس ، ارتباط کلامی و غیرکلامی.
نویسندگان
لیلا صفری جدول قدم
کارشناسی روانشناسی دانشگاه پیام نور یاسوج
لیلی شهبازی کرتیانی
کارشناسی علوم کامپیوتر دانشگاه پیام نور زرین شهر
رخشان توکلی
کارشناسی علوم تجربی دانشگاه آزاد شهرکرد