بررسی جامعه شناختی عوامل موثر بر محرومیت اجتماعی زنان شهر پارس آباد مغان

پژوهش حاضر با هدف بررسی جامعه شناختی عوامل موثر بر محرومیت اجتماعی زنان شهر پارس آباد مغان انجام گرفت. نتایج به روشنی نشان داد که محرومیت اجتماعی زنان نه حاصل یک عامل منفرد، بلکه محصول کنش متقابل مجموعه ای از شرایط ساختاری، فرهنگی، اقتصادی و فناورانه است. یافته ها نشان داد که بین میزان استفاده از فضای مجازی، مهارت های فردی، نگرش سنتی والدین، نابرابری جنسیتی و منابع اقتصادی اجتماعی با محرومیت اجتماعی زنان رابطه معناداری وجود دارد (۰۵/۰>P). نتایج رگرسیون چندمتغیره نیز بیانگر آن بود که میزان استفاده از فضای مجازی با ضریب بتای (۲۱/۰-) بیشترین سهم را در تبیین محرومیت اجتماعی زنان دارد و پس از آن مهارت های فردی (۱۹/۰-)، نگرش سنتی والدین (۱۸/۰)، نابرابری جنسیتی (۱۶/۰) و منابع اقتصادی اجتماعی (۱۴/۰-) نقش قابل توجهی ایفا کردند. در مجموع، متغیرهای مستقل توانستند حدود (۲۵۶/۰=R۲) از واریانس محرومیت اجتماعی زنان را تبیین نمایند. نتیجه گیری می شود که ارتقای سطح مهارت های فردی و اجتماعی زنان، کاهش نگرش های سنتی محدودکننده، و فراهم سازی دسترسی عادلانه و هدفمند به فضای مجازی می تواند نقش مهمی در کاهش محرومیت اجتماعی زنان داشته باشد. بر این اساس، سیاست گذاران و برنامه ریزان اجتماعی با اتخاذ راهبردهای مناسب در حوزه آموزش مهارت ها، حمایت های اقتصادی و بهره برداری از ظرفیت های فضای مجازی، می توانند زمینه بهبود وضعیت اجتماعی زنان را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

محرومیت اجتماعی ، زنان ، فضای مجازی ، مهارت ، منابع اقتصادی اجتماعی