نقش کمال گرایی و تحریف های شناختی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطرابی دانشجویان

هدف این پژوهش بررسی نقش کمال گرایی و تحریف های شناختی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطرابی در دانشجویان بود. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های دولتی شهر اصفهان در نیم سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها، ۱۰۰ نفر (۶۰ زن و ۴۰ مرد) به روش نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در صفحات مجازی دانشگاه ها و کانال های دانشجویی انتخاب شدند. شرکت کنندگان به صورت داوطلبانه پرسشنامه های استاندارد مقیاس کمال گرایی مثبت و منفی (NPPS)، پرسشنامه تحریف های شناختی (CDS) و پرسشنامه اضطراب بک (BAI) را به صورت آنلاین تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شدند.یافته ها نشان داد که کمال گرایی منفی و تحریف های شناختی با نمرات اضطراب همبستگی مثبت و معناداری دارند (به ترتیب ۶۵/۰=r و ۷۱/۰=r، ۰۱/۰>p). در مقابل، کمال گرایی مثبت با اضطراب همبستگی منفی معناداری نشان داد (۴۵/۰-=r، ۰۱/۰>p). نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که ترکیب این دو متغیر ۵۸ درصد از واریانس اضطراب دانشجویان را پیش بینی می کند و تحریف های شناختی سهم پیش بین کنندگی قوی تری داشت. بر اساس این نتایج می توان گفت کمال گرایی منفی و باورهای شناختی ناکارآمد، زمینه ساز اضطراب قابل توجهی در دانشجویان هستند و هدف قرار دادن این عوامل در مداخلات شناختی-رفتاری می تواند در کنترل اختلال اضطرابی موثر باشد. از محدودیت های این پژوهش می توان به روش نمونه گیری در دسترس و استفاده از پرسشنامه خودگزارشی اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ، تحریف های شناختی ، اختلال اضطرابی ، دانشجویان ، پیش بینی.